Żebrok Franciszek: Różnice pomiędzy wersjami

Z e-ncyklopedia
Nie podano opisu zmian
 
(dr)
 
(Nie pokazano 12 wersji utworzonych przez 4 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
== Żebrok Franciszek (1921-1985), wychowawca seminaryjny, proboszcz w Gierałtowicach i Bielsku ==
== Żebrok Franciszek (1921-1985), wychowawca seminaryjny, proboszcz w Gierałtowicach i Bielsku ==
[[Grafika:Zebrok.jpg|left|150px]]
[[Grafika:Zebrok.jpg|left|150px|thumb]]
Urodził się 12 lipca 1921 w Cieszynie jako syn Pawła i Zuzanny z d. Biłko. Wkrótce potem rodzice na skutek podziału Śląska Cieszyńskiego przenieśli się na Górny Śląsk. Ojciec z zawodu kolejarz wraz ze swoją rodziną zamieszkał w Katowicach-Ligocie, a nieco później w Piotrowicach. W 1929 roku sprowadzili się ponownie do Cieszyna. W Cieszynie, po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Państwowego Gimnazjum w Cieszynie. W 1938 roku złożył egzaminy do liceum humanistycznego, którego ukończeniu przeszkodził wybuch drugiej wojny światowej. Podczas wojny pracował w Szpitalu SS. Elżbietanek w Cieszynie. Po zakończeniu wojny zapisał się do I Państwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego w Cieszynie. 9 sierpnia 1945 złożył podanie o przyjęcie go do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Śląskiego Seminarium Duchownego]] w Krakowie. Studia teologiczne uwieńczył stopniem naukowym magistra w Uniwersytecie Jagiellońskim za pracę: „Działalność ks. Londzina" (1950) i w tym też roku przyjął święcenia kapłańskie.  
Urodził się 12 lipca 1921 w Cieszynie w rodzinie Pawła i Zuzanny z d. Biłko. Wkrótce potem jego rodzice, na skutek podziału Śląska Cieszyńskiego przenieśli się na Górny Śląsk. Ojciec, z zawodu kolejarz wraz z rodziną zamieszkał w Katowicach-Ligocie, a nieco później w Piotrowicach. W 1929 roku pp.Żebrok ponownie sprowadzili się do Cieszyna. Po ukończeniu szkoły podstawowej Franciszek wstąpił do Państwowego Gimnazjum w Cieszynie. W 1938 roku zdał egzaminy do liceum humanistycznego, którego ukończeniu przeszkodził wybuch II wojny światowej. Podczas działań wojennych pracował w [[Klasztor Sióstr Elżbietanek w Cieszynie|Szpitalu SS. Elżbietanek w Cieszynie]]. Po zakończeniu wojny zapisał się do I Państwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego w Cieszynie. 9 sierpnia 1945 złożył podanie o przyjęcie go do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie]]. Studia teologiczne uwieńczył tytułem magistra na [[Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego|Uniwersytecie Jagiellońskim]], pisząc pracę pt: '' Działalność ks. Londzina '' (1950).  W tym też roku przyjął święcenia kapłańskie.  


Pracował kolejno na następujących placówkach: substytut w Miasteczku Śląskim, po miesiącu - wikary w swej rodzinnej parafii cieszyńskiej. 2 września skierowano go do rodzinnej parafii w Cieszynie. Po niecałych dwóch został przeniesiony do Bielska. W Bielsku 6 kwietnia 1955 został mianowany prefektem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Na tym stanowisku pozostał przez 12 lat. Ks. Żebrok z całą sumiennością i odpowiedzialnością wykonywał urząd prefekta, nie dbając o aplauz wśród studentów. W seminarium poza funkcją prefekta, a od 1963 roku wicerektora był wykładowcą rubryk, ceremonii i śpiewu.  
Pracował najpierw, jako substytut w [[Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Miasteczku Śląskim| Miasteczku Śląskim]], a po miesiącu - 2 września 1950 - został wikarym w swej rodzinnej parafii cieszyńskiej. Po niecałych 2 latach został przeniesiony do Bielska. Tutaj - 6 kwietnia 1955 - został mianowany prefektem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Na tym stanowisku pozostawał przez 12 lat. Ks. Żebrok z całą sumiennością i odpowiedzialnością sprawował urząd prefekta, nie dbając o aplauz wśród studentów. W seminarium, od 1963 roku był także wicerektorem oraz wykładowcą rubryk, ceremonii i śpiewu.  


Drugi etap drogi kapłańskiej związanej już bezpośrednio z pracą duszpasterską w parafii rozpoczął się w 1967 roku. Ks. Żebrok poprosił o przydzielenie mu wolnej wówczas parafii Gierałtowice, na co kuria wyraziła zgodę - dekretem z 3 marca 1967. W Gierałtowicach po niecałych trzech latach został skierowany na proboszcza do parafii św. Mikołaja w Bielsku. W parafii zadbał o wystrój zewnętrzny i wewnętrzny kościoła, a także budynków parafialnych. Rozpoczął starania o budowę kościoła w dzielnicy Aleksandrowice.  
Drugi etap drogi kapłańskiej, związanej już bezpośrednio z pracą duszpasterską w parafii, rozpoczął się w 1967 roku. Ks. Żebrok poprosił o przydzielenie mu wolnej wówczas [[Parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Gierałtowicach|parafii Gierałtowice]], na co kuria wyraziła zgodę dekretem z 3 marca 1967. Pozostawał tutaj niecałe 3 lata, po czym 1 września 1970 został skierowany do [[Kościół pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej|parafii św. Mikołaja w Bielsku]] (obecnie [[diecezja bielsko-żywiecka]]). Na nowej placówce zadbał o wystrój zewnętrzny i wewnętrzny kościoła, a także budynków parafialnych. Rozpoczął starania o postawienie budowli sakralnej w dzielnicy Aleksandrowice.  


Był czynnie zaangażowany w pracach I Synodu Katowickiego, był członkiem diecezjalnej Komisji do Spraw Muzyki Sakralnej. W 1977 roku został uhonorowany godnością kanonika honorowego Kapituły Katedralnej Diecezji Katowickiej.  
Będąc członkiem diecezjalnej [[Komisja do Spraw Muzyki Sakralnej|Komisji do Spraw Muzyki Sakralnej]], był czynnie zaangażowany w prace [[I Synod Diecezji Katowickiej|I Synodu Katowickiego]]. W 1977 roku uzyskał godność kanonika honorowego [[Kapituła Katedralna w Katowicach|Kapituły Katedralnej Diecezji Katowickiej]].  
Pod koniec Wielkiego Tygodnia w 1981 roku dotknięty został lekkim paraliżem. W późniejszym okresie ujawniła się choroba nowotworowa. W czerwcu 1983 roku zrezygnował z parafii. Zaangażował się dobrowolnie do pracy w szpitalu w charakterze kapelana. Zmarł 12 listopada 1985 w Bielsku-Białej. Jest autorem pierwszego opracowania dziejów śląskiego seminarium duchownego w Krakowie, które opublikował na łamach "Naszej Przeszłości" ( T.44: 1975)
Pod koniec Wielkiego Tygodnia w 1981 roku doznał lekkiego paraliżu. W późniejszym okresie ujawniła się choroba nowotworowa. W czerwcu 1983 roku zrezygnował z funkcji proboszcza. Dobrowolnie zaangażował się w pracę kapelana szpitalnego. Zmarł 12 listopada 1985 w Bielsku-Białej.  
 
Jest autorem pierwszego opracowania dziejów Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, które opublikował na łamach "Naszej Przeszłości" 1975, t. 44.


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
AAKat, Akta personalne ks. Franciszka Żebroka; Schematyzm 1955-1986; J. Kiedos, Ksiądz Franciszek Żebrok - wspomnienie, WD 1986 nr 1, s. 17 i nn; Myszor, Historia diecezji, s. 472.  
AAKat, Akta personalne ks. Franciszka Żebroka; Schematyzm 1955-1986; J. Kiedos, Ksiądz Franciszek Żebrok-wspomnienie, WD 1986 nr 1, s. 17 i nn; J. Myszor, Historia diecezji, s. 472; H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s. 184; J. Mandziuk, Żebrok Franciszek (hasło), SPTK, t. 8, s. 680-681.  


{{Noty biograficzne}}
{{Noty biograficzne}}
[[Kategoria:Biografie - Ż]]
[[Kategoria:Biografie - Ż]]
[[Kategoria:Wychowawcy seminarium duchownego]]
[[Kategoria:Wychowawcy seminarium duchownego]]
[[Kategoria:Budowniczy]]
[[Kategoria:Literaci i publicyści]]
[[Kategoria:Literaci i publicyści]]

Aktualna wersja na dzień 00:24, 6 mar 2024

Żebrok Franciszek (1921-1985), wychowawca seminaryjny, proboszcz w Gierałtowicach i Bielsku

Zebrok.jpg

Urodził się 12 lipca 1921 w Cieszynie w rodzinie Pawła i Zuzanny z d. Biłko. Wkrótce potem jego rodzice, na skutek podziału Śląska Cieszyńskiego przenieśli się na Górny Śląsk. Ojciec, z zawodu kolejarz wraz z rodziną zamieszkał w Katowicach-Ligocie, a nieco później w Piotrowicach. W 1929 roku pp.Żebrok ponownie sprowadzili się do Cieszyna. Po ukończeniu szkoły podstawowej Franciszek wstąpił do Państwowego Gimnazjum w Cieszynie. W 1938 roku zdał egzaminy do liceum humanistycznego, którego ukończeniu przeszkodził wybuch II wojny światowej. Podczas działań wojennych pracował w Szpitalu SS. Elżbietanek w Cieszynie. Po zakończeniu wojny zapisał się do I Państwowego Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego w Cieszynie. 9 sierpnia 1945 złożył podanie o przyjęcie go do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studia teologiczne uwieńczył tytułem magistra na Uniwersytecie Jagiellońskim, pisząc pracę pt: Działalność ks. Londzina (1950). W tym też roku przyjął święcenia kapłańskie.

Pracował najpierw, jako substytut w Miasteczku Śląskim, a po miesiącu - 2 września 1950 - został wikarym w swej rodzinnej parafii cieszyńskiej. Po niecałych 2 latach został przeniesiony do Bielska. Tutaj - 6 kwietnia 1955 - został mianowany prefektem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Na tym stanowisku pozostawał przez 12 lat. Ks. Żebrok z całą sumiennością i odpowiedzialnością sprawował urząd prefekta, nie dbając o aplauz wśród studentów. W seminarium, od 1963 roku był także wicerektorem oraz wykładowcą rubryk, ceremonii i śpiewu.

Drugi etap drogi kapłańskiej, związanej już bezpośrednio z pracą duszpasterską w parafii, rozpoczął się w 1967 roku. Ks. Żebrok poprosił o przydzielenie mu wolnej wówczas parafii Gierałtowice, na co kuria wyraziła zgodę dekretem z 3 marca 1967. Pozostawał tutaj niecałe 3 lata, po czym 1 września 1970 został skierowany do parafii św. Mikołaja w Bielsku (obecnie diecezja bielsko-żywiecka). Na nowej placówce zadbał o wystrój zewnętrzny i wewnętrzny kościoła, a także budynków parafialnych. Rozpoczął starania o postawienie budowli sakralnej w dzielnicy Aleksandrowice.

Będąc członkiem diecezjalnej Komisji do Spraw Muzyki Sakralnej, był czynnie zaangażowany w prace I Synodu Katowickiego. W 1977 roku uzyskał godność kanonika honorowego Kapituły Katedralnej Diecezji Katowickiej. Pod koniec Wielkiego Tygodnia w 1981 roku doznał lekkiego paraliżu. W późniejszym okresie ujawniła się choroba nowotworowa. W czerwcu 1983 roku zrezygnował z funkcji proboszcza. Dobrowolnie zaangażował się w pracę kapelana szpitalnego. Zmarł 12 listopada 1985 w Bielsku-Białej.

Jest autorem pierwszego opracowania dziejów Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, które opublikował na łamach "Naszej Przeszłości" 1975, t. 44.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Franciszka Żebroka; Schematyzm 1955-1986; J. Kiedos, Ksiądz Franciszek Żebrok-wspomnienie, WD 1986 nr 1, s. 17 i nn; J. Myszor, Historia diecezji, s. 472; H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s. 184; J. Mandziuk, Żebrok Franciszek (hasło), SPTK, t. 8, s. 680-681.