Stych Antoni
Stych Antoni (1939-2009), proboszcz w Radlinie
| ||
| Imię i nazwisko | Antoni Stych | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 IV 1939 Kochłowice | |
| Data i miejsce śmierci | 4 XI 2009 Wodzisław Śląski | |
| data święceń | 23 VI 1963 | |
| Zawód | duchowny | |
| Tytuł naukowy | teolog | |
| Stanowisko | Proboszcz w Radlinie | |
| Ważne dzieła | ||
| ||
Urodził się 14 kwietnia 1939 w Kochłowicach w rodzinie Wilhelma i Emy z d. Kuchta. Został ochrzczony 16 kwietnia 1939 w kościele pw. Trójcy Przenajświętszej w Kochłowicach. Tam także 16 października 1949 przyjął sakrament bierzmowania. W latach 1946-1952 uczęszczał do szkoły podstawowej w rodzinnej miejscowości. Następnie uczył się w gimnazjum w Wirku, gdzie w 1957 roku zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku został przyjęty do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia diakonatu otrzymał 31 marca 1963. Święceń kapłańskich 23 czerwca 1963 w katowickiej Katedrze Chrystusa Króla udzielił mu bp Herbert Bednorz.
Pełnił posługę wikariacką w parafiach: św. Barbary w Chorzowie (1963-1967), św. Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach (1967-1972), św. Antoniego w Rybniku (1972-1975), św. Katarzyny w Jastrzębiu Górnym (1975-1981). Równocześnie pozostawał współbudowniczym zniszczonego przez pożar kościoła w Chropaczowie, współbudowniczym kościoła pw. NMP Matki Kościoła w Jastrzębiu Zdroju oraz budowniczym probostwa w Rybniku. W Tarnowskich Górach i Rybniku powierzono mu także duszpasterstwo akademickie. W latach 1981-2005 był proboszczem w parafii św. Marii Magdaleny w Radlinie II. Materialną pamiątką pracy duszpasterskiej w tej parafii stał się dom parafialny, a także wyremontowany kościół i probostwo. W 2005 roku ks. Stych przeszedł na emeryturę i zamieszkał na terenie parafii w Radlinie II. W uznaniu zasług dla Kościoła katowickiego 14 kwietnia 2009 został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Metropolitalnej. Zmarł 4 listopada 2009 w Wodzisławiu Śląskim. Został pochowany w Radlinie.
Bibliografia
J. Smolec, Nekrolog, WA 2009, nr 11, s. 647.
| |||||
