Jędrzejczyk Leopold

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jędrzejczyk Leopold (1875-1958), społecznik

Jedrzejczyk Leopold.jpg

Urodził się 17 listopada 1875 w Czerwięcicach (powiat raciborski) w rodzinie kowala Ryszarda i Marianny z d. Tomecka. W latach 1890-1892 uczęszczał do gimnazjum w Raciborzu, a następnie uczył się w gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu. Po maturze został przyjęty na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. W konwikcie należał do „Kółka Polskiego”, którego był bibliotekarzem i prezesem. 23 czerwca 1902 przyjął święcenia kapłańskie.

Pracował jako wikary w Tarnowskich Górach, jednak ze względu na stan zdrowia (przebyta gruźlica), w lipcu 1905 roku został skierowany do pracy duszpasterskiej do Jaworza k. Legnicy. Od października 1906 roku do lutego 1908 roku był administratorem w Brynicy (powiat opolski). 6 lutego 1908 powierzono mu parafię w Boguszycach k. Opola. W tym czasie był wiceprezesem Towarzystwa Oświaty na Śląsku im. św. Jacka i jego współorganizatorem w Opolu.

Podczas I wojny światowej niósł pomoc ludności polskiej pod zaborem rosyjskim. Był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (3 - 5 grudnia 1918). Należał do grupy księży uchodźców, którzy za swą działalność byli zmuszeni do opuszczenia dotychczasowych placówek. Ks. Jędrzejczyk musiał ratować się ucieczką za swoje zaangażowanie podczas plebiscytu. 25 października 1921 objął parafię w Lubomi (formalnie zatwierdzony proboszczem - w pierwszej połowie czerwca 1924 roku). W latach 1921-1924 był proboszczem parafii w Woszczycach. Pełnił również funkcję wicedziekana dekanatu pszowskiego.

W czasie rządów sanacyjnych należał do księży będących zwolennikami obozu piłsudczykowskiego. 1 grudnia 1937 przeszedł na emeryturę i zamieszkał we Witkowie k. Gniezna. Po wybuchu II wojny światowej został wysiedlony do Generalnej Guberni. Przebywał w Krakowie, Skawinie i Ryczowie k. Krakowa, gdzie był administratorem parafii. Po zakończeniu wojny powrócił do Witkowa. 1 października 1945 został mianowany kapelanem w zakładzie ss. Boromeuszek w Siemianowicach, a od końca 1950 roku pełnił funkcję kapelana w Świerklańcu. Z okazji 50-lecia kapłaństwa został mianowany radcą duchownym. Zmarł 20 stycznia 1958 w Świerklańcu, gdzie został pochowany.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Leopolda Jędrzejczyka; Shematismus 1921, s. 88; PAA 1924, s. 20; Schematyzm 1938-1970, s. 289; F. Maroń, Nekrolog, WD 1958, nr 1-2, s. 30; 1975, nr 5-8, s. 109; GN 1959, nr 15, s. 109; s. 88; Gwóźdź, Udział duchowieństwa, s. 185; Olszar, Duchowieństwo, s. 74, 514, 534; Represje wobec duchowieństwa, s. 68, 261; Martyrologium, s. 179; O narodowe oblicze katolickiego życia kościelnego na Górnym Śląsku. Polska-Stolica Apostolska-Niemcy 1919-1922, Kraków 2003, s. 33; A. Wróbel, Z przeszłości czterech wsi. Syrynia, Lubomia, Grabówka, Nieboczowy, Katowice 1991, s. 225-226; Z. Janeczek, Siemianowicki słownik biograficzny, Katowice 1996, s. 91-92.