Baczyński Teofil

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baczyński Teofil SJ (1816-1886), jezuita

Urodził się 15 października 1816 w Bogdanówce k. Zbaraża jako syn księdza greckokatolickiego. Ukończywszy szkołę średnią w jezuickim gimnazjum w Tarnopolu, przeszedł na obrządek łaciński i 9 grudnia 1837 wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi. Studiował filozofię w Tarnopolu oraz teologię w Nowym Sączu. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 sierpnia 1845 w Tarnowie. W latach 1845-1847 uczył gramatyki w gimnazjum w Nowym Sączu. Pośredniczył w wymianie druków i książek. W 1851 roku w Staniątkach k. Krakowa wspólnie z ks. Alojzym Fickiem i o. Karolem Antoniewiczem, opracował plan górnośląskich misji ludowych. W następnych latach pracował w poznańskiem, gdzie w 1855 roku razem z Edmundem Bojanowskim założył Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP. W kazaniach, przeważnie improwizowanych, wykładał prawdy moralne i zwalczał energicznie wady ludu. W 1861 roku został wydalony przez rząd pruski i krótko pracował na Śląsku Cieszyńskim, a następnie w latach 1862-1884 prowadził misje i rekolekcje w całej Galicji. Propagował Bractwa Trzeźwości. Był też administratorem parafii w Starej Wsi (1862-1869) oraz superiorem w Stanisławowie (1883-1886). Jest autorem kilku publikacji ascetycznych. Zmarł 13 lipca 1886 w Chyrowie.

Bibliografia

Polski Słownik Biograficzny, t. 1, red. W. Konopczyński, Kraków 1935, s. 203-204; Encyklopedia Katolicka, t. 1, red. F. Gryglewicz, Lublin 1973, kol. 1250-1251; J. Wycisło, Sanktuarium Matki Bożej w Piekarach Śląskich, t. 1, Katowice 1991, s. 208, 209, 271, 338; F. Paluszkiewicz, Mały słownik jezuitów w Polsce, Warszawa 1995, s. 15; Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564-1995, Kraków 1996, s. 23; Baczyński Teofil (hasło), w: Piekarzanie. Leksykon mieszkańców Piekar Śląskich, red. H. Gawlik, J. Grajewska-Wróbel, L. Wostal, Z. Bogacki, Piekary Śląskie 2010, s. 32-33.