Wojciech Ludwik

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wojciech Ludwik (1878-1931), proboszcz parafii św. Barbary w Królewskiej Hucie

Wojciech Ludwik.jpg

Urodził się 31 października 1878 w Grzawie. Był synem Jana i Franciszki z d. Kucz. Do szkoły ludowej uczęszczał w Miedźnej i w Pszczynie. Następnie uczył się w gimnazjum w Pszczynie, gdzie w 1899 roku zdał egzamin dojrzałości. Po maturze rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1903 we Wrocławiu.

Jako wikariusz duszpasterzował w parafiach: św. Ludwika w Berlinie - Wilmersdorf (1903-1905), Wniebowzięcia NMP w Wittichenau (1905-1907), św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich (1907-1909), Krzyża Świętego w Miechowicach (1909-1911), Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Pilchowicach (1911-1913) i św. Marcina w Kolberg (1913-1915). W 1915 roku został mianowany proboszczem w parafii św. Ottona w Pasewalk na Pomorzu. Po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski powrócił w rodzinne strony i w 1922 roku otrzymał nominację na proboszcza w parafii św. Barbary w Królewskiej Hucie.

W strukturach nowo powstałej diecezji katowickiej był sędzią prosynodalnym (1923-1931), cenzorem książek (1923-1931) i przewodniczącym Komisji Muzyki Kościelnej (1926-1930). W uznaniu zasług otrzymał tytuł radcy duchownego (1931). Od 1930 roku w dekanacie królewsko-huckim pełnił funkcję wizytatora nauki religii dla szkół powszechnych w Lipinach Śląskich. Krótko przed śmiercią otrzymał nominację na diecezjalnego Dyrektora Apostolstwa Modlitwy. Był znany z wielkiego miłosierdzia okazywanego ubogim. Zmarł 3 czerwca 1931 w Królewskiej Hucie i tam został pochowany.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Ludwika Wojciecha; Nekrolog, WD 1931, nr 6-7, s. 90; Gawlina, Wspomnienia, s. 74; Myszor, Historia diecezji, s. 84-86, 143; Olszar, Duchowieństwo, s. 77, 361-377; Krzyżanowski, Kościół katolicki wobec mniejszości niemieckiej, s. 118, 143.