Lauri Wawrzyniec

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lauri Wawrzyniec (1864-1941), nuncjusz apostolski w Polsce

Wawrzyniec Lauri

Lorenzo (Wawrzyniec) Lauri urodził się w 1864 roku w Rzymie. Zdobył wykształcenie w rzymskim seminarium duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął 4 czerwca 1887. Później został członkiem wydziału macierzystej uczelni, a także pracownikiem Papieskiego Instytutu Anthenaeum przy kongregacji De Propaganda Fide. W latach 1887-1910 był oficjałem w Wikariacie Rzymskim.

5 lipca 1910 otrzymał funkcję substytuta w Penitencjarni Apostolskiej, a niedługo później, 5 kwietnia 1911, uzyskał godność prałata domowego Jego Świątobliwości. 5 stycznia 1917 został mianowany internuncjuszem w Peru i jednocześnie arcybiskupem tytularnym Efezu. Jego konsekracja odbyła się w Rzymie. Po powrocie do Peru został mianowany doradcą papieża w sprawach dyplomatycznych mających n celu nawiązanie pełnych stosunków dyplomatycznych z Peru.

25 maja 1921 został mianowany nuncjuszem w Polsce. Wraz z Władysławem Studzińskim pracował nad uzgodnieniem stanowisk i opracował tekst konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską zawartego w 1925 roku. Kreowany na kardynała w 1926 roku otrzymał kościół pw. św. Pankracego w Rzymie. 15 sierpnia 1925 nuncjusz W. Lauri koronował obraz Madonny Piekarskiej koronami darowanymi i poświęconymi przez papieża Piusa XI. Po pracy w Irlandii w randze legata papieskiego otrzymał godność kardynała-kamerlinga. Uczestniczył w konklawe w 1939 roku. Zmarł w 1941 roku. Spoczął na cmentarzu Campo Verano. Odznaczony Orderem Orła Białego.

Bibliografia

Opracowanie własne, JM