Kapliczka w Bujakowie

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
figura Matki Bożej, przeniesiona do kościoła

W czasie trwania wojny trzydziestoletniej (1618 – 1648) w okolicach Bujakowa rozegrała się bitwa (1627) pomiędzy wojskami luterańskimi a katolickimi wojskami cesarskimi. Zabytkowa kapliczka, która obecnie stoi przy ulicy Wojciecha Korfantego została wzniesiona na mogile walczących tu żołnierzy luterańskich, prawdopodobnie duńskich, gdyż nie można było pochować innowierców na cmentarzu przykościelnym.

W tej zabytkowej kapliczce stała figura Matki Boskiej Bolesnej, zwana obecnie Matką Boską Bujakowską. To drewniana figurka Madonny ze skrzyżowanymi rękoma na piersiach. Pochodzi prawdopodobnie ze starego bujakowskiego kościoła, gdzie razem ze św. Janem, umieszczona nad prezbiterium, stała pod krzyżem Swojego Syna. Jej powstanie datuje się na lata 1420 - 1430. Od niepamiętnych czasów stała w kapliczce na tzw. szwedzkiej mogile, a po renowacji, w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny 8 grudnia 1983 w uroczystej procesji przeniesiona do kościoła, gdzie została umieszczona nad ołtarzem w prezbiterium. Od tego czasu kult Matki Bożej w Bujakowie zaczął się rozwijać. Wprowadzono sobotnie nabożeństwa i apele jasnogórskie ku Jej czci. Jest to po kościele i chrzcielnicy z 1520 roku najstarsza historyczna pamiątka znajdująca się na terenie Bujakowa.

Bibliografia

M. Szołtysek, Bujaków 500 lat kościoła, 700 lat miejscowości; ks. Jerzy Kempa, Grzegorz Bolesław Marek, Historia miejscowości i parafii Bujaków; L. Musioł, Monografia historyczna gminy i parafii, Katowice 1995, s. 93.