Hejnoł Pius
Hejnoł (Heynoł) Pius OH (1893-1970), w zakonie Doroteusz
| ||
|
| ||
| Imię i nazwisko | Pius Hejnoł (Heynoł) OH, w zakonie Doroteusz | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 XII 1893 Krzyżowice | |
| Data i miejsce śmierci | 15 XII 1970 Wrocław | |
| data święceń | 25 VI 1968 | |
| Zawód | duchowny | |
| Tytuł naukowy | mgr farmacji | |
| Stanowisko | prowincjał Prowincji Śląskiej | |
| Ważne dzieła | ||
| ||
Urodził się 7 grudnia 1893 w Krzyżowicach w rodzinie rolniczej Jana i Zofii z d. Odróbka. Do zakonu bonifratrów wstąpił w 1921 roku. Ukończył szkołę średnią i zdobył tytuł magistra farmacji.
W 1937 roku we Wrocławiu objął stanowisko prowincjała Prowincji Śląskiej. Równolegle z pełnioną funkcją zakonną został zwierzchnikiem wszystkich aptek zakonnych. Prowadził aptekę szpitalną oo. bonifratrów do 1969 roku.
W czasie II wojny światowej szpital bonifratrów we Wrocławiu został przekształcony przez władze niemieckie w szpital wojskowy. Br. Hejnoł zasłużył się w czasie wojny opieką nad pacjentami zlikwidowanego w 1941 roku szpitala żydowskiego. W 1944 roku w obliczu zbliżającego się frontu, w porozumieniu z przeorem i przy pomocy kilku braci, przysposobił kryptę znajdującą się w podziemiach klasztornego kościoła na szpital dla jeńców sowieckich, gdzie ukrywało się 98 Rosjan. Przez cały okres wojny ukrywał również w klasztorze rodzinę żydowskiego lekarza dentysty. 25 czerwca 1968 przyjął święcenia kapłańskie. Zmarł we Wrocławiu 15 grudnia 1970, został pochowany w krypcie kościoła oo. bonifratrów przy ul. Traugutta.
Rada Państwa przyznała mu Złoty Krzyż Zasługi, a władze miasta nadały mu odznakę Budowniczemu miasta Wrocławia.
Bibliografia
J. Wąsik, Pius Hejnoł (hasło), [w:] Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska (internet); J. Grzegorzek, Z kart historii wsi i parafii Krzyżowice. Zapiski z okazji 700-lecia, Krzyżowice 2006, s. 149; Foto: zezwolenie Redakcji Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska (22 XI 2009).
| |||||