Cmentarz - Pszów, ul. Paderewskiego

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pszów, cmentarz, ul. Paderewskiego

19 września 1859 proboszcz ks. Paweł Skwara kupił grunt wielkości 1 morgi i 150 prętów kwadratowych, za sumę 600 talarów od handlarza Benjamina Brauera z przeznaczeniem na cmentarz. Został założony i poświęcony 1 lipca 1860, a ostatni pochówek odbył się w sierpniu 1966 roku. W 1915 roku cmentarz był już zapełniony. Na najstarszą zachowaną w Pszowie nekropolię wchodzi się przez bramę od ul. Paderewskiego. Na głównej alei stoi kamienny krzyż wykonany przez Marka, kamieniarza z Mokrej. W związku z tym, że przed laty pszowska parafia była bardzo rozległa to po prawej stronie dokonywano pochówków zmarłych z Zawady, z lewej strony, w głębi cmentarza grzebano małe dzieci. W rogu cmentarza, na skrzyżowaniu ulic Niepodległości i Paderewskiego znajdowała się kiedyś kaplica cmentarna, która spełniała funkcję kostnicy. Była nieczęsto używana, ponieważ w zwyczaju było przechowywanie ciała zmarłego w domu rodzinnym do czasu pogrzebu. W kostnicy przechowywano kości, które wykopano podczas przygotowań do nowych pochówków. Kaplica została rozebrana w latach siedemdziesiątych XX wieku. Na cmentarzu zachowało się kilkadziesiąt grobów, z epitafiami w języku polskim i niemieckim. Spoczywają tu lokalni bojownicy o wolność i niepodległość ojczyzny, samorządowcy, działacze społeczni, kupcy, handlowcy i rzemieślnicy, historyczni budowniczowie Pszowa i inni parafianie. W czerwcu 2010 roku cmentarz uległ poważnej dewastacji. Zniszczono 14 zabytkowych nagrobków, połamano wiele krzyży nagrobnych.

Bibliografia

J. Pluta, P. Siemko, Do Twej dążym kaplicy, Bytom 1997, s. 133; B. Kołodziej, Pszów. Wydarzenia – obyczaje – legendy, Pszów 2009, s. 92.