Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej (Polska): Różnice pomiędzy wersjami

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(dr)
(dr)
 
Linia 14: Linia 14:
  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
Materiały własne.
+
Opracowanie własne.
 
[[Kategoria:Sanktuaria|Lor]]
 
[[Kategoria:Sanktuaria|Lor]]
 
[[Kategoria:Kult maryjny]]
 
[[Kategoria:Kult maryjny]]

Aktualna wersja na dzień 20:28, 11 paź 2019

Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej w Loretto k. Kamieńczyka n. Bugiem

Loreto, miasto we Włoszech nad Adriatykiem, obok Fatimy i Lourdes jest dziś jednym z najbardziej znanych sanktuariów maryjnych Europy i świata. Kult Madonny z Loreto sięga XIV wieku. Stąd też pochodzi znana na całym świecie litania loretańska, którą w Loreto odmawiano już w średniowieczu, a która dopiero w 1587 roku została oficjalnie zatwierdzona przez papieża Sykstusa VI.

W Polsce, położone na wzniesieniu, nad rzeką Liwiec, wśród sosnowych lasów Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego, znajduje się Loretto. Fundatorem Loretto jest ks. Ignacy Kłopotowski, beatyfikowany 9 czerwca 2005. To właśnie on w 1928 roku zakupił majątek Zenówka i Osówka dla Zgromadzenia Sióstr Loretanek, które założył. Jego zamiarem było urządzenie tu ośrodka kultu Matki Bożej Loretańskiej, prowadzenie dzieł dobroczynnych oraz stworzenie warunków do odpoczynku. Dla podkreślenia duchowego związku tej miejscowości z Sanktuarium Świętego Domu w Loreto we Włoszech, zmienił jej urzędową nazwę na Loretto (pisane przez dwa "t").

W ołtarzu głównym kaplicy, w przeddzień wprowadzenia w Polsce stanu wojennego w 1981 roku, stanęła łaskami słynąca figura Matki Bożej Loretańskiej, ufundowana przez Teresę i Józefa Pawliczków z Freiburga, wyrzeźbiona w pracowni w Mediolanie. Jest ona kopią figury autorstwa Leopolda Celaniego znajdującej się w Sanktuarium Świętego Domu w Loreto we Włoszech. Z okazji Roku Maryjnego 1987 prymas Polski kard. Józef Glemp podniósł kaplicę Matki Bożej Loretańskiej do rangi sanktuarium. Oficjalny dekret w tej sprawie wydał bp Kazimierz Romaniuk 3 października 1999, a 7 września 2008 koronacji cudownej figury Matki Bożej Loretańskiej dokonał abp Henryk Hoser.

Cześć oddawana Matce Bożej Loretańskiej wiąże się ściśle z tajemnicą Wcielenia Słowa Bożego, które dokonało się przez anielskie zwiastowanie Maryi. To polskie loretańskie sanktuarium przyciąga wielu pielgrzymów z różnych zakątków naszego kraju i z zagranicy. Od 1988 roku tradycją są piesze pielgrzymki z sąsiednich dekanatów na uroczystość odpustową w drugą niedzielę września. To tu pielgrzymują lotnicy, których Madonna Loretańska jest patronką. W ostatnią sobotę maja odbywa się pielgrzymka czytelników miesięcznika Różaniec oraz członków Stowarzyszenia Rodzina Matki Bożej Loretańskiej działającego przy zgromadzeniu sióstr loretanek.

Naprzeciw domu nowicjatu znajduje się grota Matki Bożej Niepokalanej z Lourdes wzniesiona w 1928 roku przez ks. Ignacego Kłopotowskiego. Od 11 września 2011 na terenie sanktuarium stoi jego figura, którą ufundowało Zgromadzenie Sióstr Loretanek i Rodzina Loretańska z okazji 80. rocznicy jego śmierci. Model figury wykonali Teresa i Tadeusz Zomerowie. Przy sanktuarium znajduje się także statua św. Józefa ufundowana przez ks. Jana Rzymełkę CM, opiekuna Zgromadzenia. Jest to wotum wdzięczności za jego szczęśliwy powrót z obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen.

Oddzielone od zgiełku świata Loretto jest terenem ciszy, sprzyjającej modlitwie i kontemplacji kapłanów, świeckich i licznych grup modlitewnych przybywających tu na rekolekcje i dni skupienia. Dla sióstr loretanek jest to centrum formacji, mieści się tu nowicjat, odbywają się rekolekcje, zjazdy formacyjne oraz uroczystości ślubów zakonnych.

Bibliografia

Opracowanie własne.