Prałatura personalna

Struktura organizacyjna erygowana przez Stolicę Apostolską złożona z prezbiterów i diakonów diecezjalnych. Powstaje w celu właściwego prowadzenia specjalnych dzieł duszpasterskich bądź misyjnych prowadzonych w różnych regionach. Potrzeba utworzenia prałatur personalnych powstała na Soborze Watykańskim II i wynikała z braku kapłanów, ich rozmieszczenia w świecie.

Aktualnie jedyną prałaturą personalną w Kościele katolickim jest Opus Dei, powołana w 1982 roku na mocy konstytucji apostolskiej Jana Pawła II Ut sit. Podlega ona Kongregacji ds. Biskupów. Rozważana jest również możliwość powstawania innych prałatur personalnych, np. dla duszpasterstwa wśród emigrantów czy członków Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X.

Bibliografia

M. Turek, Prałatura personalna w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku, "Kościół i Prawo" 2017, 6 (19) nr 1, s. 55-73.