Tekst źródłowy strony Prałatura personalna

==Prałatura personalna==

Struktura organizacyjna erygowana przez Stolicę Apostolską złożona z prezbiterów i diakonów diecezjalnych. Powstaje w celu właściwego prowadzenia specjalnych dzieł duszpasterskich bądź misyjnych prowadzonych w różnych regionach. Potrzeba utworzenia prałatur personalnych powstała na [[Sobór Watykański II|Soborze Watykańskim II]] i wynikała z braku kapłanów, ich rozmieszczenia w świecie. 

Aktualnie jedyną prałaturą personalną w Kościele katolickim jest Opus Dei, powołana w 1982 roku na mocy konstytucji apostolskiej [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] '' Ut sit''. Podlega ona Kongregacji ds. Biskupów. Rozważana jest również możliwość powstawania innych prałatur personalnych, np. dla duszpasterstwa wśród emigrantów czy członków [[Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X|Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X]].

==Bibliografia==
M. Turek, Prałatura personalna w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku, "Kościół i Prawo" 2017, 6 (19) nr 1, s. 55-73.

[[Kategoria:Słownik historyczny]]