Tekst źródłowy strony Peregrynacja

Diecezja katowicka włączyła się w program odnowy religijnej inicjowany przez [[Wyszyński Stefan|kard. Stefana Wyszyńskiego]]. W tym programie istotną rolę miała spełnić peregrynacja Ikony Jasnogórskiej podjęta przez prymasa Polski w 1956 roku. O jej ostatecznym kształcie i przebiegu zadecydowała Konferencja Plenarna Episkopatu Polski, obradująca 11 kwietnia 1957. 
Od początku tej inicjatywie towarzyszyła irytacja władz, przejawiająca się często w małostkowym szykanowaniu uczestników nabożeństw maryjnych w poszczególnych miastach Polski. W Poznaniu zakazano procesji z obrazem z fary do miejscowej archikatedry, zaś w Krakowie zmieniono trasę przejazdu. Również w diecezji katowickiej peregrynacja nie obyła się bez spektakularnych szykan. Pierwsza wizyta kopii obrazu na terenie diecezji katowickiej rozpoczęła się od konfliktu o trasę przewozu obrazu. 18 maja 1966 obraz przewożono z Częstochowy do Katowic, skąd miał trafić na uroczystości milenijne do Piekar Śląskich. Samochód z obrazem został jednak zatrzymany pod Bytomiem i skierowany bezpośrednio do Piekar Śląskich. Władze chciały za wszelką cenę nakłonić Kurię katowicką, aby „odwołała przyjazd Matki Boskiej Częstochowskiej do Katowic” . 
Do peregrynacji Cudownego Obrazu na terenie diecezji katowickiej władze podchodziły z narastającą wrogością. W 1959 roku., chcąc przeszkodzić planom peregrynacji po parafiach diecezji obrazu Matki Boskiej Fatimskiej z Turzy Śląskiej, Wydział do Spraw Wyznań w Katowicach tłumaczył, że przyjdzie i do nas kopia Matki Boskiej Częstochowskiej, więc po co urządzać wędrówkę „jakiejś tam z Fatimy”. Na zaostrzenie stanowiska władz komunistycznych wpłynął sukces milenijnych uroczystości kościelnych w Piekarach Śląskich (22 maja 1966). 

Pułkownik [[Ziętek Jerzy|Jerzy Ziętek]] w rozmowie z biskupem Bednorzem wspominał o nieprzyjemnościach, jakie miał Edward Gierek w związku z wystąpieniem prymasa Stefana Wyszyńskiego w Piekarach oraz dawał niedwuznacznie do zrozumienia, że władze zrobią wszystko, aby zablokować peregrynację. Polecenie „internowania” ikony Jasnogórskiej wydał [[Edward Gierek]], który - jak stwierdził - nie miał zamiaru nadal tolerować tej „hecy”. W piątek, 2 września 1966, po obraz do Warszawy udała się delegacja z diecezji katowickiej: [[Kurpas Józef|biskup Józef Kurpas]], ks. prałat [[Wrzoł Walter|Walter Wrzoł]] oraz ks. [[Szuła Arnold|Arnold Szuła]]. Wczesnym ranem samochodem „Nysa” wywieźli obraz z katedry warszawskiej. Duchowni byli przekonani, że są bacznie obserwowani, a wywóz był zupełnie oficjalny. Zostali zatrzymani przez silny oddział milicji 6 kilometrów przed Będzinem. Zakazano im kontynuowania przejazdu do Katowic, uznając, że jest on nielegalny. Po ponad godzinnym przetrzymywaniu pojazdu obraz został odwieziony na [[Jasna Góra|Jasną Górę]] i przekazany ojcom paulinom. Delegacja z biskupem Kurpasem wróciła do Katowic, nie bez przygód, ponieważ ich samochód został zatrzymany w granicach Częstochowy. 

==Bibliografia==
T. Kuśka, Dzieje peregrynacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w diecezji katowickiej w latach 1966-1967, Katowice 2007, praca mgr mps w Bibliotece WTL UŚ w Katowicach; A. Dziurok, Ł. Marek, Matka Boska Niechciana. O zatrzymaniu kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej w 1966 r., „Śląsk” 2006, nr 11 (133), s. 13-17.  

----

Cd. [[Jan Paweł II w Katowicach]] | [[Spis treści|Powrót do spisu treści]]
[[Kategoria:Podręcznik|Peregrynacja]]