Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Pogrzebieniu

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pogrzebien1.jpg
Pogrzebien2.jpg

Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1313 roku – Pogrzebień stanowił wiano Ofki Piastówny, która wstąpiła do klasztoru Dominikanek w Raciborzu. Parafia istniała prawdopodobnie już w XIV wieku. Pierwszy, drewniany, zniszczony w ciągu wieków kościół, zastąpiono w XVII wieku nowym, także ku czci św. Bartłomieja Apostoła. W 1834 roku kościół spłonął, a w 1851 roku, gdy proboszczem był ks. Franciszek Muras, wybudowano murowany (pierwszy murowany na wsi w tej okolicy poza Pszowem), który poświęcono 13 listopada 1852. Na skutek kurzawki mury popękały, a strop drewniany groził zawaleniem.

W 1954 roku przystąpiono do przebudowy kościoła. Projekt opracował inż. Zygmunt Konarzewski. Poświęcenia odnowionego kościoła dokonał 15 listopada 1959 biskup koadiutor Herbert Bednorz. 24 maja 1973 konsekracji dokonał również biskup Herbert Bednorz, który wtedy był już biskupem katowickim. W 1930 roku Zgromadzenie Salezjańskie (SDB) odkupiło pałac dworski i część przyległych gruntów na cele Niższego Seminarium Duchownego. Seminarium to przetrwało do 1939 roku. Po wojnie dom został przekazany Siostrom Salezjankom (CMW) na nowicjat. Od 1946 roku duszpasterstwo w Pogrzebieniu sprawują Księża Salezjanie (SDB).

Po prawej stronie wejścia do kościoła znajduje się grobowiec pierwszej w Polsce inspektorki Sióstr Salezjanek – Sługi Bożej Laury Meozzi. Od 1986 roku prowadzony jest jej proces beatyfikacyjny.

Kapliczki i krzyże przydrożne

Proboszczowie

Bibliografia

A. Weltzel, Chronik der Parochie Pogrzebin, Ratibor 1888; Dzieje Salezjanów na Ziemi Raciborskiej. Działalność duszpastersko-wychowawcza Salezjanów w Pogrzebieniu w latach 1930-2006. Z historii Pogrzebienia, Kraków 2006; Straty wojenne. Zabytkowe dzwony utracone w latach 1939-1945 w granicach Polski po 1945, t. 3 Województwo śląskie, cz. 1 diecezja katowicka wraz z częścią diecezji częstochowskiej, opr. P. Nadolski, Katowice 2008, s. 237; F. Maroń, Dzieje Pszowa jako mikroregionu górnośląskiego życia parafialnego, pątniczego i narodowego, SSHT 1976, s. 205.