Otte Joachim

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Wersja z dnia 21:31, 29 cze 2018 autorstwa Mira (dyskusja | edycje) (dr)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otte Joachim (1945-), polityk

Urodził się 17 sierpnia 1945 w Zabrzu. W roku 1964 zdał maturę w Technikum Mechanicznym w Gliwicach. Sześć lat później uzyskał tytuł magistra na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Od 1970 roku pracował jako asystent, a później jako starszy asystent w Katedrze Cieplnych Maszyn Wirnikowych (później przekształconej w Instytut Maszyn i Urządzeń Energetycznych). W grudniu 1976 obronił pracę doktorską pt. Metoda analizy przepływu przez układy łopatkowe maszyn wirnikowych. Od 1977 roku podjął pracę jako adiunkt w gliwickiej uczelni. Opublikował 86 prac naukowych oraz uczestniczył w ponad 20 konferencjach naukowych w kraju i zagranicą. Za osiągnięcia naukowe został trzykrotnie wyróżniony Nagrodą Ministra Oświaty i Szkolnictwa. Jest współautorem trzech patentów. W latach 1990-1993 był Prodziekanem Wydziału Mechaniczno - Energetycznego Politechniki Śląskiej.   Od samego początku jest związany z działalnością Związku Górnośląskiego. Od 1989 roku działał w Kole Wielkie Hajduki. Podczas Nadzwyczajnego Kongresu Związku 18 maja 1991 został wybrany w skład rady związku. Tego samego roku został najpierw wiceprezesem związku, a 21 listopada 1991 po rezygnacji z funkcji prezesa prof. Andrzeja Klasika został wybrany nowym prezesem. 1 listopada 1994 podczas II kongresu związku został ponownie wybrany na drugą kadencję.

Do dokonań jego prezesury należy: powołanie miesięcznika związku „Nasza Gazeta” pełniącego rolę informatora, pozyskanie siedziby związku przy ulicy Stelmacha 17, poświęconej przez abpa Damiana Zimonia 18 grudnia 1993, zorganizowanie przeglądu dziecięcej piosenki „Śląskie śpiewanie” na skalę wojewódzką, zainicjowanie imprezy „Śląskie gody”, epitafium Wojciecha Korfantego w katowickiej archikatedrze, nadanie liceum Związku Górnośląskiego imienia Wojciecha Korfantego, utworzenie Rady konsultacyjnej Związku Górnośląskiego, zainicjowanie budowy pomnika Wojciecha Korfantego.

Był on najdłużej urzędującym prezesem związku. Trwała ona prawie 6 lat, od 21 listopada 1991 do 5 kwietnia 1997 roku. Jest mocno aktywny na tle działalności samorządowej. Najpierw przez czynne popieranie kandydatów w roku 1990, by następnie samemu zostać wybranym do rady miasta Chorzowa z ramienia koalicji „Wspólny Chorzów” w roku 1994. W tej kadencji był wiceprzewodniczącym rady miasta oraz delegatem do sejmiku samorządowego województwa śląskiego. Na forum sejmiku nagłaśniał sprawę budowy pomnika Korfantego w Katowicach. Od 1998 roku został powołany na zastępcę Prezydenta Miasta Chorzowa. Odpowiadał za edukację, pomoc społeczną, ochronę zdrowia, kulturę i sport. Do jego zadań należała również współpraca z organizacjami pozarządowymi oraz kontakty międzynarodowe. Funkcję tę pełnił do roku 2010. W wyborach samorządowych w roku 2010 został ponownie wybrany do rady miasta.

Za całokształt swoich dokonań w Związku Górnośląskim oraz za swoją aktywną działalność samorządową otrzymał nagrodę im. Wojciecha Korfantego przyznawaną przez Związek w 2010 roku.

Bibliografia

[1] (aktywne na dzień 18.12.2013); Związek Górnośląski 1989-2009. Księga pamiątkowa, Katowice, 2009; Tekst wnioskodawców o przyznanie dr inż. Joachimowi Otte Nagrody im. Wojciecha Korfantego w 2010, Chorzów 20 luty 2010; Korfantemu w hołdzie, Goniec Górnośląski nr 30/2155, wywiad.