Orszulik Józef CM

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Wersja z dnia 13:41, 31 paź 2020 autorstwa Mira (dyskusja | edycje) (dr)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Orszulik Józef CM (1896-1974)

Urodził się 8 stycznia 1896 w Karwinie na Śląsku Cieszyńskim w rodzinie Józefa i Barbary z d. Glac. 4 października 1911 przyjęty został do Zgromadzenia Księży Misjonarzy w Krakowie. Po uzyskaniu matury rozpoczął 1 września 1915 studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie. Naukę ukończył 30 kwietnia 1919, a święcenia kapłańskie otrzymał w Krakowie 5 maja 1918. Po święceniach był nauczycielem religii i języka łacińskiego w Małym Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie (1919-1921), prefektem szkolnym i wikariuszem w parafii Milatyn koło Lwowa (1921-1922), a następnie nauczycielem religii, języka łacińskiego i języka polskiego w St. John Kanty College w Erie (Pensylwania) w Stanach Zjednoczonych (1922-1926). Po powrocie do kraju pracował jako nauczyciel religii i języka łacińskiego w Małym Seminarium Księży Misjonarzy w Wilnie (1926-1928), a później jako wikariusz w parafii Świętego Krzyża w Warszawie (1928-1929). W latach 1929-1932 był prefektem Małego Seminarium Arcybiskupiego we Lwowie, później nauczycielem religii w szkole podstawowej w Krakowie (1932-1935) i prefektem Seminarium dla Wychowawczyń Przedszkola Pani Turzańskiej w Warszawie.

Oprócz duszpasterstwa angażował się w ruchu śpiewaczym i sam był kompozytorem. W okresie pobytu w Warszawie został dyrygentem Chóru Świętokrzyskiego (działającego w Warszawie), a jednocześnie redaktorem poświęconego muzyce kościelnej i sprawom organistów czasopisma „Śpiew Kościelny” (1935-1942).

Aresztowany 3 października 1939, osadzony na Pawiaku, zwolniony 15 października 1939. Końcowy okres okupacji, a więc lata 1942-45, przepracował ksiądz Orszulik jako wikariusz w parafii Najświętszej Rodziny w Tarnowie.

Od 1945 roku ks. Orszulik przebywał poza Zgromadzeniem Księży Misjonarzy, najpierw w Ostrowie Wielkopolskim (archidiecezja poznańska), gdzie był prefektem Państwowego Gimnazjum i Liceum Męskiego oraz prowadził chór parafialny im. Grzegorza. We wrześniu 1946 roku przybył do diecezji gdańskiej i rozpoczął pracę jako dyrygent Chóru Katedralnego i prefekt w Szkole Ćwiczeń przy Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku-Oliwie. Funkcję tę pełnił do roku 1954, będąc również przez pięć lat nauczycielem gry organowej w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Sopocie. 14 kwietnia 1954 ks. Józef Orszulik mianowany został administratorem parafii Lublewo i na tym stanowisku pozostawał do 1964 roku. 20 lipca 1956 został inkardynowany do diecezji gdańskiej, po uprzednim zwolnieniu ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy (4 maja 1956). Od 1 sierpnia 1964 ks. Orszulik przebywał na urlopie zdrowotnym, rezydując przy kościele parafialnym św. Jadwigi w Nowym Porcie.

Jest autorem wielu prac kompozytorskich, takich jak msze łacińskie i polskie na chóry męskie i mieszane, kantaty, motety kościelne, pieśni religijne, utwory organowe i chóralne.

Zmarł 10 grudnia 1974 w Gdańsku.

Bibliografia

W. Jacewicz, J. Woś, Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945, z. 5, Warszawa 1977, s. 371; Foto: [1] [dostęp: 3.05.2016]