Nieborowski Paweł

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nieborowski Paweł (1873-1948), pseudonim W. Eckardt, Paul Maria Felix, P. W. von Marienburg

Urodził się 9 lutego 1873 w Ornontowicach, w rodzinie właściciela huty. Szkołę gimnazjalną ukończył w Gilowcach, a następnie podjął studia filozoficzne i teologiczne na uniwersytetach wrocławskim i królewieckim. 21 czerwca 1897 przyjął święcenia kapłańskie.

Pracował w parafii w Byczynie, a następnie w latach 1905-1920 był proboszczem parafii Rychtal k. Namysłowa. W 1910 roku uzyskał doktorat. Od 1921 roku przebywał we Wrocławiu. Po przejściu na emeryturę był rezydentem przy kościele św. Henryka we Wrocławiu. Po drugiej wojnie światowej zamieszkał w Niemczech. Zmarł 3 kwietnia 1948 w Gladbach. W historiografii zapisał się jako zdecydowany przeciwnik przyłączenia Śląska do odrodzonej Polski.

W latach 1904-1941 ks. Nieborowski napisał wiele powieści, opowiadań, dramatów, tragedii i sztuk teatralnych tematycznie związanych z Górnym Śląskiem. Wydał także kilka prac naukowych, m.in.:

  • Die Preussische Botschaft beim Konstanzer Konzil bis Ende Februar 1416, Breslau 1910;
  • Peter von Wormditt. Ein Beitrag zur Geschichte des Deutschordens, Breslau 1915;
  • Die selige Dorothea von Preussen, ihr Heiligsprechungsprozess und ihre Verehrung bis in unsere Zeit, Breslau 1933.

Ponadto jest autorem wydawnictw publistyczno-propagandowych:

  • Oberschlesien, Polen und der Katholizismus. Eine zeitgemässe Untersuchung, Berlin 1919;
  • Schlesiens Einheit, der Rettungsweg für Oberschlesien. Neue Gedanken zur oberschlesischen Frage, Breslau 1922;
  • Der deutsche Orden und Polen in der Zeit des grössten Konfliktes, Breslau 1924;
  • Die Erbschaft Korfantys. Deutsche Hilferuf gegen Schlesiens Zerreissung, Breslau 1924 i 1925.

Bibliografia

E. Wyglenda, Nieborowski Paweł (hasło), [w:] Słownik biograficzny ziemi pszczyńskiej, Pszczyna, s. 198-199.