Kupka Alfons: Różnice pomiędzy wersjami

Z e-ncyklopedia
Nie podano opisu zmian
(dr)
 
Linia 1: Linia 1:
==Kupka Alfons (1931-2018), oblat, prowincjał, redaktor pisma "Misyjne Drogi"==
==Kupka Alfons OMI (1931-2018), prowincjał, redaktor pisma "Misyjne Drogi"==


Urodził się 12 października 1931 w Ciasnej k. Lublińca. W 1938 rozpoczął naukę w szkole podstawowej w rodzinnej wiosce. W 1945 wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów MN w Lublińcu, a w 1949 do nowicjatu zgromadzenia w Markowicach. W 1950, po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w seminarium w Obrze. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 października 1955 w Obrze z rąk bp. Herberta Bednorza, a po roku pastoralnym w Lublińcu został skierowany do klasztoru do Gdańsku. Tam w latach 1957–1963 studiował architekturę na Politechnice Gdańskiej. Ze względów politycznych oraz z powodu niebezpieczeństwa relegacji ze studiów przez długie lata nie mógł wyjawić na uczelni, że jest księdzem. Studia skończył z dyplomem magistra inżyniera architekta. W 1964 przebywał w podróży studyjnej po Niemczech, Francji oraz we Włoszech. Po powrocie został skierowany do Poznania, aby uczestniczyć w pracach projektowych i budowlanych w Prowincji, równolegle głosząc rekolekcje. Zlecono mu też wykłady z historii sztuki sakralnej i konserwacji zabytków w WSD w Obrze. W l. 1964-1998 był członkiem i przewodniczącym Komisji Budowlanej Archidiecezji Poznańskiej. Jest autorem projektów i realizacji wielu kościołów i klasztorów w Polsce i na terenach misyjnych.  
Urodził się 12 października 1931 w Ciasnej k. Lublińca. W 1938 rozpoczął naukę w szkole podstawowej w rodzinnej wiosce. W 1945 roku wstąpił do [[Małe Seminarium Duchowne Ojców Oblatów w Lublińcu|Niższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów MN w Lublińcu]], a w 1949 roku do nowicjatu zgromadzenia w Markowicach. W 1950 roku, po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w seminarium w Obrze. Święcenia kapłańskie przyjął 23 października 1955 w Obrze z rąk [[Bednorz Herbert|bp. Herberta Bednorza]], a po roku pastoralnym w Lublińcu został skierowany do klasztoru w Gdańsku. Tam w latach 1957–1963 studiował architekturę na Politechnice Gdańskiej. Ze względów politycznych oraz z powodu niebezpieczeństwa relegacji ze studiów przez długie lata nie mógł wyjawić na uczelni, że jest księdzem. Studia ukończył z dyplomem magistra inżyniera architekta. W 1964 roku przebywał w podróży studyjnej po Niemczech, Francji oraz we Włoszech. Po powrocie został skierowany do Poznania, aby uczestniczyć w pracach projektowych i budowlanych w Prowincji, równolegle głosząc rekolekcje. Zlecono mu też wykłady z historii sztuki sakralnej i konserwacji zabytków w WSD w Obrze. W l. 1964-1998 był członkiem i przewodniczącym Komisji Budowlanej Archidiecezji Poznańskiej. Jest autorem projektów i realizacji wielu kościołów i klasztorów w Polsce i na terenach misyjnych.  


W 1968 został radnym Polskiej Prowincji Zgromadzenia Oblatów, a w 1974 - prowincjałem. Jednocześnie został powołany do konsulty międzyzakonnej jako przewodniczący komisji misjonarzy ludowych. Uczestniczył w czterech kapitułach generalnych Zgromadzenia w Rzymie. Funkcję prowicjała pełnił przez dwie kadencje (do 1980 roku).
W 1968 roku został radnym Polskiej Prowincji Zgromadzenia Oblatów, a w 1974 roku - prowincjałem. Jednocześnie został powołany do konsulty międzyzakonnej jako przewodniczący komisji misjonarzy ludowych. Uczestniczył w czterech kapitułach generalnych Zgromadzenia w Rzymie. Funkcję prowincjała pełnił przez dwie kadencje (do 1980 roku).


W 1983 r. stworzył pismo "Misyjne Drogi" i został jego redaktorem naczelnym. Do 2013 był czynnym członkiem redakcji.
W 1983 roku stworzył pismo '' Misyjne Drogi '' i został jego redaktorem naczelnym. Do 2013 roku był czynnym członkiem redakcji.
W 2013 roku zamieszkał w klasztorze w Lublińcu.
W 2013 roku zamieszkał w klasztorze w Lublińcu.


Zmarł 8 listopada 2018 roku. Pochowany został na cmentarzu zakonnym w Obrze.
Zmarł 8 listopada 2018. Pochowany został na cmentarzu zakonnym w Obrze.


==Bibliografia==
==Bibliografia==
[https://oblaci.pl/2018/11/09/odszedl-do-pana-o-alfons-kupka-omi/] (dostęp: 9.11.2018)
[https://oblaci.pl/2018/11/09/odszedl-do-pana-o-alfons-kupka-omi/], (dostęp: 9.11.2018).


{{Noty biograficzne}}
{{Noty biograficzne}}

Aktualna wersja na dzień 14:03, 10 lis 2018

Kupka Alfons OMI (1931-2018), prowincjał, redaktor pisma "Misyjne Drogi"

Urodził się 12 października 1931 w Ciasnej k. Lublińca. W 1938 rozpoczął naukę w szkole podstawowej w rodzinnej wiosce. W 1945 roku wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Misjonarzy Oblatów MN w Lublińcu, a w 1949 roku do nowicjatu zgromadzenia w Markowicach. W 1950 roku, po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych, rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w seminarium w Obrze. Święcenia kapłańskie przyjął 23 października 1955 w Obrze z rąk bp. Herberta Bednorza, a po roku pastoralnym w Lublińcu został skierowany do klasztoru w Gdańsku. Tam w latach 1957–1963 studiował architekturę na Politechnice Gdańskiej. Ze względów politycznych oraz z powodu niebezpieczeństwa relegacji ze studiów przez długie lata nie mógł wyjawić na uczelni, że jest księdzem. Studia ukończył z dyplomem magistra inżyniera architekta. W 1964 roku przebywał w podróży studyjnej po Niemczech, Francji oraz we Włoszech. Po powrocie został skierowany do Poznania, aby uczestniczyć w pracach projektowych i budowlanych w Prowincji, równolegle głosząc rekolekcje. Zlecono mu też wykłady z historii sztuki sakralnej i konserwacji zabytków w WSD w Obrze. W l. 1964-1998 był członkiem i przewodniczącym Komisji Budowlanej Archidiecezji Poznańskiej. Jest autorem projektów i realizacji wielu kościołów i klasztorów w Polsce i na terenach misyjnych.

W 1968 roku został radnym Polskiej Prowincji Zgromadzenia Oblatów, a w 1974 roku - prowincjałem. Jednocześnie został powołany do konsulty międzyzakonnej jako przewodniczący komisji misjonarzy ludowych. Uczestniczył w czterech kapitułach generalnych Zgromadzenia w Rzymie. Funkcję prowincjała pełnił przez dwie kadencje (do 1980 roku).

W 1983 roku stworzył pismo Misyjne Drogi i został jego redaktorem naczelnym. Do 2013 roku był czynnym członkiem redakcji. W 2013 roku zamieszkał w klasztorze w Lublińcu.

Zmarł 8 listopada 2018. Pochowany został na cmentarzu zakonnym w Obrze.

Bibliografia

[1], (dostęp: 9.11.2018).