Tekst źródłowy strony Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Czechowicach-Dziedzicach

Budowa kościoła rozpoczęła się w 1822 roku na terenie należącym do [[Kościół pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Czechowicach-Dziedzicach|parafii św. Katarzyny]], w której proboszczem był wtedy ks. Franciszek Kępiński, a po 1885 roku ks. Franciszek Muzyczka. Grunt pod budowę kościoła i cmentarza ofiarował Jan Machalica. Uroczystej konsekracji kościoła 22 czerwca 1890 dokonał [[Śniegoń Franciszek|bp Franciszek Śniegoń]] z Cieszyna. Pierwszym duszpasterzem pracującym przy budującym się kościele był ks. Telesfor Dybiżbański. Samodzielna [[parafia]] została erygowana 27 maja 1899, a jej pierwszym administratorem został mianowany [[Kasperlik Wilhelm|ks. Wilhelm Kasperlik]], a pierwszym [[proboszcz|proboszczem]] [[Macoszek Antoni|ks. Antoni Macoszek]], który zginął w tragicznych okolicznościach w 1911 roku. Kościół został rozbudowany w okresie międzywojennym, a jego ponowne poświęcenie odbyło się 3 września 1938. Dokonał go [[Barabasz Jan|ks. dziekan Jan Barabasz]], proboszcz parafii św. Katarzyny w Czechowicach, który zginął w [[Obóz koncentracyjny - Dachau|obozie koncentracyjnym w Dachau]]. 

Projektantem kościoła, położonego na terenie historycznych Dziedzic, był Emanuel Rost z Białej. Jest budowlą murowaną w stylu neogotyckim. Ma bogate wyposażenie wnętrz. W ołtarzu głównym zwraca uwagę witraż, przedstawiający tajemnicę Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, zaprojektowany przez [[Bunsch Adam|Adama Bunscha]]. Po lewej stronie [[prezbiterium]] stoi neogotycka ambona, mająca bogato rzeźbiony baldachim i figury czterech Ewangelistów. Naprzeciwko figura Archanioła, trzymającego na rękach dziecię, przygotowane do chrztu św. W nawie głównej znajdują się dwa ołtarze boczne. W ołtarzu po prawej stronie figura [[Św. Katarzyna Aleksandryjska|św. Katarzyny]] z kołem w ręku. W ołtarzu po lewej stronie kamienna figura [[Św. Antoni Padewski|św. Antoniego Padewskiego]] z Dzieciątkiem na ręku. Ambona i boczne ołtarze to dzieła czechowickiego rzeźbiarza Andrzeja Borgła, którego autorstwa jest wiele innych rzeźb znajdujących się w kościele. Szczególną uwagę zwracają oryginalne płaskorzeźby stacji [[Droga Krzyżowa|Drogi Krzyżowej]], w których rzeźbione figury zostały wkomponowane w ramy z wyrytym tekstem, z biblijnym opisem danej sceny. Pod chórem stoją dwa neogotyckie konfesjonały z rzeźbami kluczy [[Św. Piotr Apostoł|Piotrowych]]. Na parapecie chóru muzycznego kompozycja mozaikowa przedstawia krzyż, dwie owieczki i napis: '' Chwalcie Pana wszystkie narody''. Przy wejściu głównym, po prawej stronie znajduje się niewielka grupa rzeźb, przedstawiająca Matkę Bożą przekazującą [[Różaniec Święty|różaniec]] św. Dominikowi. Pod wieżą kościoła, po prawej stronie przedsionka urządzona jest kaplica z obrazem [[Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej|Matki Bożej Różańcowej]] oraz grupą kamiennych rzeźb, przedstawiających Świętą Rodzinę. Nad wejściem głównym znajduje się mozaika z wizerunkiem Chrystusa. Od strony południowej stoi duży krzyż misyjny z 1922 roku. 

Od strony północnej do kościoła przylega rozległy cmentarz parafialny, na którym zachowało się wiele zabytkowych nagrobków i krypt z przełomu XIX i XX wieku, m.in. kamienne mauzolea Opawskich, Habermannów, Hofmannów. Znajdują się też groby Machaliców.

==Kaplica przy kościele==
To pierwsza sakralna budowla w Dziedzicach, wybudowana w 1841 roku przez Jerzego Machalicę. Kapliczka zbudowana jest na planie kwadratu z półkolistą absydą. Wyposażenie wnętrza pochodzi z I połowy XIX wieku. Jest wpisana do wojewódzkiego rejestru zabytków (nr rej. 867/68 z 19/06/1968).

W 1981 roku z parafii w Dziedzicach została wydzielona [[Kościół pw. św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach|parafia św. Barbary]].

Do 1992 roku parafie te należały do [[Archidiecezja Katowicka|diecezji katowickiej]].

==Bibliografia==
Z historii parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Czechowicach-Dziedzicach

[[Kategoria:Parafie - C|Czechowice]]
[[Kategoria:Kościoły i parafie diecezji bielsko-żywieckiej|Czechowice]]