Tekst źródłowy strony Kościół pw. św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach

O kościół ten starano się już w czasach przedwojennych. Wybuch II wojny światowej temu przeszkodził, ale po wojnie [[Franek Karol|ks. Karol Franek]], proboszcz parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Dziedzicach, pojął się tego wyzwania. Zakupił grunt, który sąsiadował z obecnym terenem kościoła, lecz w ówczesnych komunistycznych realiach nie zezwolono na sporządzenie dokumentu notarialnego. W 1959 roku nowy proboszcz w Dziedzicach, [[Kurek Eryk|ks. Eryk Kurek]], kontynuował starania o pozwolenie na budowę kościoła na ''kopalni'', bo tak o nim mówiono. Ks. Kurek miał wielkie poparcie biskupa katowickiego [[Bednorz Herbert|Herberta Bednorza]]. W miejscu przewidzianej budowy, w pomieszczeniach po dawnym gospodarstwie ks. Kurek utworzył salkę katechetyczną. Władze partyjne nalegały, aby ten obiekt zburzyć, a uczynili to górnicy-więźniowie i pod osłoną uzbrojonych milicjantów, zrównali wszystko z ziemią. Oburzyło to ludzi, ale nie ostudziło zapału do dalszych interwencji i starań ks. Kurka. Wreszcie dyrekcja KWK ''Silesia'' zezwoliła na adaptację jednego z mieszkań w bloku przy ulicy Braci Sofków do celów dydaktycznych i tam odbywały się lekcje religii. W październiku 1980 roku przed pomnikiem ku czci poległych górników, w pobliżu bramy kopalni, [[Domin Czesław|bp Czesław Domin]] sprawował nabożeństwo. 30 grudnia 1980 bp H. Bednorz wyraził zgodę na budowę nowego kościoła. Po wielu staraniach i naciskach na władze wojewódzkie 12 sierpnia 1982 Naczelnik Miasta i Gminy w Czechowicach-Dziedzicach wydał decyzję akceptującą lokalizację. Budowniczym kościoła był ks. Seweryn Łakomy. Lokalizacja, którą wyznaczono była najgorszym terenem w okolicy: zagłębienia, rzeczka przepływająca przez środek placu. Kościół zaprojektował inż. Antoni Czernow z Tychów, a konstruktorem był inż. Joachim Krupa. W zamyśle autora, kształt bryły kościoła miał nawiązywać do pożarów na kopalni, wyrażając płomienie ognia. W planach bpa Bednorza nowy kościół w Czechowicach-Dziedzicach, w pobliżu kopalni, miał być centralnym miejscem kultu [[Św. Barbara|św. Barbary]] dla Górnego Śląska. Projekt kościoła i obiektów wokół był temu podporządkowany. Życzeniem bpa Bednorza było podniesienie kościoła o jedną kondygnację, aby na powstałym tarasie sprawować uroczyste Msze św. pod gołym niebem dla górników z całego Śląska. Budowa kościoła, probostwa, domu dla sióstr zakonnych ze względu na trudny teren była kosztowna i pracochłonna. Bp Bednorz, nie tylko często odwiedzał miejsce budowy, ale wspierał ją finansowo.

Kościół został poświęcony 4 lipca 1992 przez ordynariusza bielsko-żywieckiego, bpa Tadeusza Rakoczego w asyście Metropolity śląskiego [[Zimoń Damian|abpa Damiana Zimonia]]. Kościół był w stanie surowym, ale można już było sprawować w nim Msze św. [[Księgi metrykalne|Księgi parafialne]] prowadzone są od grudnia 1982 roku.

Parafia św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach do 1992 roku należała do [[Archidiecezja Katowicka|diecezji katowickiej]]. 

==Bibliografia==
Historia parafii św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach

[[Kategoria:Parafie - C|Czechowice]]
[[Kategoria:Kościoły i parafie diecezji bielsko-żywieckiej|Czechowice]]