Kasperczyk Franciszek OFM

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kasperczyk Franciszek OFM (1893-1945), brat zakonny, imię zakonne Rajmund

KasperczykRajmund.jpg

Urodził się 17 września 1893 w Kochłowicach w rodzinie Franciszka i Małgorzaty z d. Marek. Wstąpił do III zakonu franciszkańskiego w Panewnikach 18 stycznia 1914. Nowicjat u franciszkanów rozpoczął 1 lutego 1914, śluby czasowe złożył 8 lutego 1920, a wieczyste 10 lutego 1923. Jego brat, również franciszkanin – o. Ludwik przyjął święcenia kapłańskie w 1911 roku. W klasztorze w Panewnikach br. Rajmund zajmował się ogrodnictwem.

W czasie okupacji w obawie przed gestapo kilku braci franciszkańskich z Panewnik ukryło się w klasztorze Franciszkanów w Nysie, a mianowicie br. Dionizy Wegener, br. Rajmund Kasperczyk, br. Kazimierz, br. Ferdynand. Wszyscy mieszkańcy klasztoru już od połowy marca 1945 roku przebywali w piwnicy klasztoru w obawie przed bombardowaniami. W piwnicy gromadziła się, poza zakonnikami także ludność, w sumie około 250 osób. Policja niemiecka zalecała opuszczenie miasta. Kilku zakonników opuściło Nysę, a w klasztorze pozostał gwardian klasztoru, Benno August Sonsalla, kilku innych ojców oraz 8 braci zakonnych, razem 12 zakonników; poza wspomnianymi wyżej braćmi z Panewnik także Edward Mansfeld, Lucjusz Kandora, Serafin Dziendziol, Gotfryd Boechnigh. Wojsko sowieckie weszło do Nysy 24 marca 1945. Od wczesnego rana przez cały dzień (24 marca) do klasztoru przychodziły patrole wojsk sowieckich, plądrując dom, rabując rzeczy osobiste, szukając zwłaszcza złota i zegarków. Około południa jeden z żołnierzy sowieckich mówiący po polsku, zaprowadził gwardiana i pozostałych zakonników do kotłowni, gdzie leżały zwłoki 3 zastrzelonych braci, Gotfryda, Rajmunda i Ferdynanda. 26 marca bracia znaleźli kolejne zwłoki, zastrzelonego br. Serafina, a jeden z żołnierzy sowieckich powiedział im, że w pomieszczeniu na drugim piętrze znajdują się jeszcze inne zwłoki; okazało się, że są to zwłoki zastrzelonego br. Dionizego Wegenera. Chwilę później odnaleziono zwłoki gwardiana, o. Benno Sonsalli, oraz br. Kazimierza. Wszyscy zostali pochowani 28 marca w dwóch grobach obok figury Chrystusa Zmartwychwstałego. Zastrzelenie braci franciszkańskich, a pozostawienie przy życiu innych zakonników, nie sposób racjonalnie wytłumaczyć. Przypuszcza się, że zostali uznani za przebranych „partyzantów” i bez żadnych prób wyjaśnienia strzałem w głowę pozbawieni życia.

Bibliografia

J. Kasperczyk, Ocalić od zapomnienia. Ludwik Jan Kasperczyk, „Logos – Czasopismo Parafii Najświętszej Trójcy Świętej w Kochłowicach” 2004, nr 99(II-III); Z. Zalewski, Pamięci ofiar, GN 1995, nr 12, (edycja opolska) s. 4; Leksykon duchowieństwa represjonowanego w PRL, t. 3, s. 88-89; W. Jacewicz, J. Woś, Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945, t. 5, Warszawa 1977, s. 224.