Jezuici - Tarnowskie Góry

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jezuici w Tarnowskich Górach

Jezuici pojawili się w Tarnowskich Górach dość wcześnie. Stało się to głównie dzięki staraniom proboszcza tarnogórskiego ks. Melchiora Niesytko (1677-1713). Przybyli oni z Opola w 1677 roku. Utworzyli tutaj stację misyjną i rozpoczęli pracę. Zamieszkali najpierw w wynajętym domu prywatnym, a po kilku latach kupili własną kamienicę. Oprócz pracy duszpasterskiej prowadzonej wśród wiernych w parafii tarnogórskiej, Jezuici zajęli się przede wszystkim nauczaniem i wychowywaniem młodzieży. Po wprowadzeniu się w 1713 roku do własnego domu przy dzisiejszej ulicy Zamkowej 7 - założyli tzw. Szkołę Wyższą, która miała przygotować młodzież do studiów wyższych lub pracy urzędniczej.

Założycielem tej szkoły był znany wówczas jezuita ks. Marcin Polak, który zmarł w 1736 roku. Szkoła była prowadzona przez dwóch księży. Bardzo niewiele zachowało się dokumentów z tego czasu i trudno odtworzyć nazwiska pracujących w niej nauczycieli czy ówczesny program nauczania. Językiem wykładowym w tej szkole była łacina, ale używano także języka polskiego. Uczono arytmetyki i geometrii, a w klasach wyższych historii i astronomii.

Uczniowie zasadniczo pochodzili z miasta. Część zamiejscowych znajdowała stancję prywatną u mieszkańców grodu. Szkoła była elitarna, przeznaczona w pierwszym rzędzie dla uczniów z bogatych rodzin, już wtedy bowiem chodziło o odpowiednich darczyńców, którzy byli w stanie przyjść szkole z pomocą materialną. W katalogach tej instytucji oświatowej widniały nazwiska synów szlacheckich rodów, takich jak: Dąbrowscy, Laryszowie, Strachwiczowie, Rochowscy, Wierniccy i inni. Cenne było także to, że niektórzy zdolni, ale biedni uczniowie mogli uczyć się w tej szkole. Jezuici byli obecni w Tarnowskich Górach tylko kilkadziesiąt lat do 1756 roku kiedy to zostały zlikwidowane ich wszystkie placówki w państwie pruskim, a sam zakon został zawieszony przez papieża Benedykta XIV. Jezuici zostali z miasta usunięci, a budynek przejęło miasto. Później przeszedł w ręce prywatne. Zburzony został w 1956 roku.

Bibliografia

H. Jeziorski, Dekanat Tarnowskie Góry. Diecezja Gliwicka, Bytom-Sucha Góra 1995, s. 70-72.