Jaskółka Paweł

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jaskółka Paweł (1914-1992)

Urodził się 24 czerwca 1914 w Orzegowie w rodzinie hutnika Piotra i Anny z d. Wyżgoł. W 1933 roku zdał egzamin dojrzałości w Liceum im. A. Mickiewicza w Katowicach i jesienią tegoż roku wstąpił do Nowicjatu OO. Oblatów w Markowicach. W 1939 roku przyjął święcenia kapłańskie, a zawierucha wojenna rzuciła go najpierw do Włoch, gdzie w Rzymie rozpoczął studia prawa kanonicznego na Uniwersytecie Gregoriańskim, a potem do Francji. W tym kraju od 1941 roku za zgodą kard. A. Hlonda pracował wśród wychodźstwa polskiego. Po zajęciu Francji został internowany i znalazł się w obozie, skąd po zwolnieniu wrócił do rodzinnego Orzegowa, gdzie pracował w charakterze wikarego (od 29 kwietnia 1946).

W 1947 roku - za zgodą przełożonych zakonnych, został inkardynowany do diecezji katowickiej. W 1950 roku przeniesiono go do Radzionkowa w charakterze wikariusza parafialnego. Równocześnie otrzymał polecenie tworzenia nowej placówki duszpasterskiej w Suchej Górze. Oznaczało to praktycznie podjęcie trudów budowy kościoła i całego zaplecza duszpastersko-katechetycznego. Okazało się to szczególnie wtedy kiedy w parafii Sucha Góra powstało nowe osiedle i trzeba było włączyć jego mieszkańców w rytm życia religijnego w parafii. W 1979 roku z uwagi na stan zdrowia i osiągnięty 65 rok życia poprosił o przeniesienie na emeryturę. Lata emerytalne spędził w Psarach, gdzie zamieszkał u swoich bliskich. Do ostatnich dni życia pomagał duszpastersko w parafii Lubsza Śląska. Zmarł 10 kwietnia 1992 w Psarach. Pochowany został 14 kwietnia w Suchej Górze.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Pawła Jaskółki; Schematyzm 1947-1986; Represje wobec duchowieństwa, s. 240; B. Woźnica, Te Deum za długie lata posługi kapłańskiej, "Z tej ziemi. Śląski kalendarz katolicki na rok 1989", s. 90; Skworc, Budownictwo kościołów, s. 89.