Janik Józef

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Janik Józef (1908-1974), proboszcz w Pogwizdowie

Urodził się 1 września 1908 w Jankowicach w powiecie chrzanowskim w rodzinie Floriana i Julii z d. Szymonik. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczył się w gimnazjum w Wadowicach, gdzie w 1928 roku zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1933 w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach z rąk bpa S. Adamskiego.

Jako wikariusz duszpasterzował w parafiach: MB Królowej Różańca Świętego w Łaziskach Górnych i Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich. Po wybuchu II wojny światowej został zmuszony do opuszczenia Górnego Śląska. Lata okupacji hitlerowskiej spędził na terenie Generalnej Guberni w archidiecezji krakowskiej. W pracy duszpasterskiej pomagał wtedy w Janowicach, Szczakowej i Babicach.

Po zakończeniu wojny powrócił do parafii Krzyża Świętego w Siemianowicach Śląskich. We wrześniu 1947 roku bp Adamski mianował go administratorem, a dziesięć lat później proboszczem w parafii św. Jana Nepomucena w Pogwizdowie (obecnie diecezja bielsko-żywiecka). Ks. Janik był ponadto wicedziekanem dekanatu cieszyńskiego. W 1970 roku przeszedł na emeryturę, ale nadal pozostał czynny w duszpasterstwie. W latach 1970-1972 pełnił funkcję kapelana szpitalnego i kapelana Sióstr Elżbietanek w Cieszynie. Od września 1972 roku aż do śmierci był kapelanem ss. boromeuszek w Cieszynie. Zmarł nagle 31 grudnia 1974 w Cieszynie. Został pochowany w grobie rodzinnym w Babicach.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Józefa Janika; Schematyzm 1936-1977; Represje wobec duchowieństwa, s. 68.