Tekst źródłowy strony Hudziec Karol

==Hudziec Karol (1829-1902), wikariusz generalny dla Śląska Cieszyńskiego==

Urodził się 1 stycznia 1829 w Karwinie. Po ukończeniu wiejskiej szkoły pierwsze dwa lata gimnazjum odbył pod kierownictwem ks. Onderka, a kolejne cztery w Katolickim Gimnazjum w Cieszynie. Wiedzę z zakresu filozofii pobierał w Brnie i Ołomuńcu, a od 1849 roku wstąpił do [[Seminarium Duchowne w Ołomuńcu| ołomunieckiego seminarium duchownego]] studiując teologię. 20 lipca 1953 przyjął święcenia kapłańskie, po których został ustanowiony wikarym we Frysztacie. Jako wikary odznaczył się gorliwością, a z czasem zyskał uznanie jako dobry kaznodzieja i katecheta. Te przymioty znalazły uznanie u hr. Larischa, który zatrudnił go w charakterze wychowawcy i nauczyciela swego syna Henryka, późniejszego marszałka śląskiego. Po śmierci proboszcza frysztackiego ks. Plazunia został ustanowiony 2 kwietnia 1864 rządcą tej parafii, również dzięki poparciu hr. Larischa. Obok probostwa był również dziekanem, radcą [[Wikariat generalny w Cieszynie|wikariatu generalnego]], komisarzem biskupim, kanonikiem honorowym kapituły wrocławskiej oraz członkiem krajowej rady szkolnej. Po śmierci [[Findiński Karol|ks. Karola Findińskiego]], dotychczasowego wikariusza generalnego dla Śląska Cieszyńskiego, [[Kopp Georg|kard. G. Kopp]] stanął przed dylematem ustanowienia jego następcy. Wg relacji [[Londzin Józef|ks. Londzina]] ordynariusz zamierzał mianować Niemca, jednak pod presją walki, która rozgorzała w prasie polskiej i czeskiej oraz postulatom zgłaszanym w parlamencie austriackim o wyłączenie Śląska Cieszyńskiego z [[Diecezja wrocławska|diecezji wrocławskiej]], zamianował Polaka ks. Hudźca. Nominacja została podpisana 29 listopada 1897.
Dobrze łączył funkcje duszpasterskie ze społecznymi. Przed objęciem funkcji [[Wikariusz generalny|wikariusza generalnego]] dbał o interesy polskie w tej części diecezji wrocławskiej, chętnie zabierał głos w sprawach politycznych kandydując nawet dwu- lub trzykrotnie, bez powodzenia, do sejmu opawskiego. Pisywał do [[Gwiazdka Cieszyńska|„Gwiazdki Cieszyńskiej”]], bronił polskiego gimnazjum w Cieszynie, a także dzięki niemu w Ostrawie były głoszone polskie kazania. Także jako wikariusz generalny potrafił łączyć polskość, a równocześnie nie konfliktować wspólnoty. 
Za swoją pracę otrzymał godności i odznaczenia. Pracując jeszcze u hr. Larischa, dzięki nuncjuszowi Jakobiniemu, otrzymał godność honorowego kapelana Jego Świątobliwości, 22 maja 1898 papież nadał mu tytuł [[Protonotariusz apostolski|protonotariusza apostolskiego]] ([[prałat]]), cesarz Franciszek Józef odznaczył go Krzyżem Komandorskim, a miasto Frysztat nadało mu honorowe obywatelstwo.
Ks. Hudziec zmarł po krótkiej chorobie 17 lutego 1902. Został pochowany na frysztackim cmentarzu.   

==Bibliografia==
„Gwiazdka Cieszyńska” 1897, nr 50, s. 585; „Gwiazdka cieszyńska” 1902, nr 8, s. 85; Schematismus 1901, s. 9, 91-94; J. Londzin, Historia Generalnego Wikariatu w Cieszynie, Cieszyn 1926, s. 62-65;

{{Noty biograficzne}}
[[Kategoria:Biografie - H]]
[[Kategoria:Wikariat generalny w Cieszynie]]