Hajda Piotr: Różnice pomiędzy wersjami

Z e-ncyklopedia
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
== Hajda Piotr SVD (1885-1962) ==
== Hajda Piotr SVD (1885-1962) ==


Urodził się 9 lutego 1885 w Radzionkowie. Do zgromadzenia werbistów wstąpił w 1899 w Nysie. Święcenia kapłańskie przyjął 29 września 1910 w St. Gabriel.  
Urodził się 9 lutego 1885 w Radzionkowie. Do zgromadzenia werbistów wstąpił w 1899 roku w Nysie. Święcenia kapłańskie przyjął 29 września 1910 w St. Gabriel. 16 sierpnia 1911 wyjechał do Brazylii. Do Bożego Narodzenia zatrzymał się w Juiz de Fora, potem skierowany  został na krótko do Kurytyby, gdzie do marca 1912 roku był prefektem uczniów w szkoła o. Trzebiatowskiego i uczył jęz. portugalskiego i polskiego. Następnie pracował dorywczo w Cruz Machado i Theresina. Od 1914-1916 pracował wśród Polaków w Ponta Grossa, mając do obsługi 5 kaplic. Lata 1916-1921 spędził jako wikariusz w Cruz Machado, głównie jednak w kolonii Santa Anna. W latach 1921-23 przeniesiony powtórnie do Kurytyby.  
16 sierpnia 1911 wyjechał do Brazylii. Do Bożego Narodzenia zatrzymał się w Juiz de Fora, potem skierowany  został na krótko do Kurytyby, gdzie do marca 1912 roku był prefektem uczniów w szkoła o. Trzebiatowskiego i uczył jęz. portugalskiego i polskiego. Następnie pracował dorywczo w Cruz Machado i Theresina. Od 1914-1916 pracował wśród Polaków w Ponta Grossa, mając do obsługi 5 kaplic. Lata 1916-1921 spędził jako wikariusz w Cruz Machado, głównie jednak w kolonii Santa Anna. W latach 1921-23 przeniesiony powtórnie do Kurytyby. Dalszy okres to rekonwalescencja po operacji, dorywcza praca w Bello Horizonte /1922/, Juiz de Fora, Ponta Grossa i Santa Barbara /1924/. Objął parafię Rio Azul, która należała wtedy do Sao Joao do Triunfo. Tam też ukończył budowę probostwa, wybudował nowy drewniany kościół, kolegium sióstr Rodziny Maryi i szkołę. Do obsługi miał 20 kaplic. W 1935 roku witał tu ks. bpa T. Kubinę. W latach 1941-1962 aż do swej śmierci pracował w Sao Joao do Triunfo, rozsianych po 15 kaplicach. Wybudował tam murowany kościół. Pod koniec życia, kiedy mimo nalegań prowincjała nią chciał jej opuścić, pełnił funkcję wikariusza u boku młodszego współbrata. A to wszystko dlatego, aby nie pozbawiać tamtejszych Polaków polskiego duszpasterza. Powołań nie kierował ani do werbistów ani do werbistek, lecz do księży misjonarzy i do Zgromadzenia Św. Rodziny, w obawie przed ich zgermanizowaniem. Zmarł 13 sierpnia 1962 i pochowany w Sao Joao da Triunfo.
 
Dalszy okres to rekonwalescencja po operacji, dorywcza praca w Bello Horizonte /1922/, Juiz de Fora, Ponta Grossa i Santa Barbara /1924/. Objął parafię Rio Azul, która należała wtedy do Sao Joao do Triunfo. Tam też ukończył budowę probostwa, wybudował nowy drewniany kościół, kolegium sióstr Rodziny Maryi i szkołę. Do obsługi miał 20 kaplic. W 1935 roku witał tu ks. bpa T. Kubinę.  
 
W latach 1941-1962 aż do swej śmierci pracował w Sao Joao do Triunfo, rozsianych po 15 kaplicach. Wybudował tam murowany kościół. Pod koniec życia, kiedy mimo nalegań prowincjała nią chciał jej opuścić, pełnił funkcję wikariusza u boku młodszego współbrata. A to wszystko dlatego, aby nie pozbawiać tamtejszych Polaków polskiego duszpasterza. Powołań nie kierował ani do werbistów ani do werbistek, lecz do księży misjonarzy i do Zgromadzenia Św. Rodziny, w obawie przed ich zgermanizowaniem. Zmarł 13 sierpnia 1962 i pochowany w Sao Joao da Triunfo.


==Bibliografia ==
==Bibliografia ==

Wersja z 08:56, 7 gru 2009

Hajda Piotr SVD (1885-1962)

Urodził się 9 lutego 1885 w Radzionkowie. Do zgromadzenia werbistów wstąpił w 1899 roku w Nysie. Święcenia kapłańskie przyjął 29 września 1910 w St. Gabriel. 16 sierpnia 1911 wyjechał do Brazylii. Do Bożego Narodzenia zatrzymał się w Juiz de Fora, potem skierowany został na krótko do Kurytyby, gdzie do marca 1912 roku był prefektem uczniów w szkoła o. Trzebiatowskiego i uczył jęz. portugalskiego i polskiego. Następnie pracował dorywczo w Cruz Machado i Theresina. Od 1914-1916 pracował wśród Polaków w Ponta Grossa, mając do obsługi 5 kaplic. Lata 1916-1921 spędził jako wikariusz w Cruz Machado, głównie jednak w kolonii Santa Anna. W latach 1921-23 przeniesiony powtórnie do Kurytyby.

Dalszy okres to rekonwalescencja po operacji, dorywcza praca w Bello Horizonte /1922/, Juiz de Fora, Ponta Grossa i Santa Barbara /1924/. Objął parafię Rio Azul, która należała wtedy do Sao Joao do Triunfo. Tam też ukończył budowę probostwa, wybudował nowy drewniany kościół, kolegium sióstr Rodziny Maryi i szkołę. Do obsługi miał 20 kaplic. W 1935 roku witał tu ks. bpa T. Kubinę.

W latach 1941-1962 aż do swej śmierci pracował w Sao Joao do Triunfo, rozsianych po 15 kaplicach. Wybudował tam murowany kościół. Pod koniec życia, kiedy mimo nalegań prowincjała nią chciał jej opuścić, pełnił funkcję wikariusza u boku młodszego współbrata. A to wszystko dlatego, aby nie pozbawiać tamtejszych Polaków polskiego duszpasterza. Powołań nie kierował ani do werbistów ani do werbistek, lecz do księży misjonarzy i do Zgromadzenia Św. Rodziny, w obawie przed ich zgermanizowaniem. Zmarł 13 sierpnia 1962 i pochowany w Sao Joao da Triunfo.

Bibliografia