Grzegorz XVI

Z e-ncyklopedia

Grzegorz XVI (1765-1846), papież

Bartolomeo Alberto Cappellari urodził się 18 września 1765 roku w Belluno koło Wenecji w rodzinie szlacheckiej. Mając osiemnaście lat wstąpił do zakonu kamedułów przyjmując imię Mauro. W 1787 otrzymał święcenia kapłańskie. Oddany pracy naukowej w 1790 roku został profesorem nauk humanistycznych i filozofii. W 1805 mianowany opatem klasztoru w Rzymie. W roku 1823 zostaje wikariuszem generalnym swego zakonu. Odmówił przyjęcia nominacji biskupiej.

W 1826 roku Leon XII mianował go kardynałem i prefektem Kongregacji Rozkrzewiania Wiary. Papieżem został 2 lutego 1831. Przyjął imię Grzegorz XVI. 6 lutego odbyła się koronacja oraz konsekracja biskupia nowego papieża. Papież musiał zmierzyć się z powstaniem ludowym w Rzymie i Państwie Kościelnym, które tłumił przy wsparciu konserwatywnego rządu Austrii. 15 sierpnia 1832 roku ukazała się encyklika Mirari vos w której Papież potępił poglądy które głosił ksiądz F. de Lamennais. Poglądy te dotyczyły wolności religijnej i rozdziału Kościoła od państwa. Papież uważał że wszelkie struktury hierarchiczne jak klerykalne tak monarchiczne pochodzą od Boga. Bronił tym samym monarchii i sprzeciwiał się współczesnym jemu ruchom demokratycznym. Uważał że nadprzyrodzone pochodzenie urzędu papieskiego uzasadnia doczesną władzę papieża w Państwie Kościelnym.

Grzegorz XVI w sposób szczególny umiłował misyjne dzieło Kościoła. Erygował około siedemdziesiąt diecezji i wikariatów apostolskich, mianował dwustu biskupów misyjnych, wspierał formowanie się nowych struktur kościelnych na terenach objętych misjami. W 1839 roku w papieskim brewe "In supremo" potępił niewolnictwo jak i handel ludźmi. Uznał w nim że polskie powstanie przeciw Rosji z 1830 roku jest częścią rewolucji europejskiej mającej na celu obalenie legalnej władzy i je potępił. W czasie swojego pontyfikatu kreował siedemdziesięciu pięciu kardynałów na dwudziestu czterech konsystorzach. Założył w Watykanie muzeum etruskie i egipskie, a na Lateranie muzeum chrześcijaństwa. Po śmierci został pochowany w krypcie Bazyliki św. Piotra, a w 1853 spoczął w jej wnętrzu.

Bibliografia

K. Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996, s. 382-385; R. Fischer-Wollpert, Leksykon papieży, Kraków 1998, s. 112-113.