Gorczaty Edward: Różnice pomiędzy wersjami

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(dr)
(uzupełnienie)
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
==Gorczaty Edward (1949-), misjonarz==
+
==Gorczaty Edward (1949-2019), misjonarz==
 
[[Plik:Gorczaty Edward.JPG||150px|left|thumb]]
 
[[Plik:Gorczaty Edward.JPG||150px|left|thumb]]
 
Urodził się 23 stycznia 1949 w Dziećkowicach. Ojciec Paweł pracował jako palacz w kopalni w Wesołej, matka  Agnieszka z d. Drozd nie pracowała zawodowo. Został ochrzczony 6 lutego 1949 w Dziećkowicach. Tam też 1 listopada 1958 otrzymał sakrament bierzmowania. Po ukończeniu miejscowej szkoły podstawowej uczęszczał do [[Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach|Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach]], gdzie w 1967 roku zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku został przyjęty do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie]]. Jako kleryk, w latach 1968-1970 musiał odbyć [[Jednostki kleryckie w Ludowym Wojsku Polskim|służbę wojskową w Bartoszycach]]. Po powrocie z wojska nosił się z zamiarem przejścia do seminarium [[Werbiści|werbistów]] w Pieniężnie, aby zrealizować swoje pragnienia pracy na misjach.  
 
Urodził się 23 stycznia 1949 w Dziećkowicach. Ojciec Paweł pracował jako palacz w kopalni w Wesołej, matka  Agnieszka z d. Drozd nie pracowała zawodowo. Został ochrzczony 6 lutego 1949 w Dziećkowicach. Tam też 1 listopada 1958 otrzymał sakrament bierzmowania. Po ukończeniu miejscowej szkoły podstawowej uczęszczał do [[Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach|Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach]], gdzie w 1967 roku zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku został przyjęty do [[Śląskie Seminarium Duchowne|Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie]]. Jako kleryk, w latach 1968-1970 musiał odbyć [[Jednostki kleryckie w Ludowym Wojsku Polskim|służbę wojskową w Bartoszycach]]. Po powrocie z wojska nosił się z zamiarem przejścia do seminarium [[Werbiści|werbistów]] w Pieniężnie, aby zrealizować swoje pragnienia pracy na misjach.  
  
Gdy zaistniała możliwość wyjazdu na misje także dla kapłanów diecezjalnych, postanowił pozostać w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie i zgłosił się na ochotnika na wyjazd do Zambii. W związku z tym otrzymał zgodę na przerobienie materiału dwóch ostatnich lat studiów teologicznych w jednym roku. 15 kwietnia 1973 otrzymał święcenia diakonatu, a 29 czerwca tegoż roku święcenia kapłańskie. W tym samym roku wyjechał na misje. Przez dwa lata pozostawał w archidiecezji Lusaka w Zambii, a od 1975 roku rozpoczął pracę w diecezji Musoma w Tanzanii. 15 lipca 2002 został mianowany kanonikiem honorowym [[Kapituła Katedralna w Katowicach|Kapituły Metropolitalnej Katowickiej]]. Jest znawcą kultury i historii szczepów, wśród których pracuje. Została mu powierzona funkcja dyrektora Centrum Nauczania Języków Suahili. Został wybrany na pierwszego przedstawiciela księży fideidonistów w Tanzanii.
+
Gdy zaistniała możliwość wyjazdu na misje także dla kapłanów diecezjalnych, postanowił pozostać w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie i zgłosił się na ochotnika na wyjazd do Zambii. W związku z tym otrzymał zgodę na przerobienie materiału dwóch ostatnich lat studiów teologicznych w jednym roku. 15 kwietnia 1973 otrzymał święcenia diakonatu, a 29 czerwca tegoż roku święcenia kapłańskie. W tym samym roku wyjechał na misje. Przez dwa lata pozostawał w archidiecezji Lusaka w Zambii, a od 1975 roku rozpoczął pracę w diecezji Musoma w Tanzanii. 15 lipca 2002 został mianowany kanonikiem honorowym [[Kapituła Katedralna w Katowicach|Kapituły Metropolitalnej Katowickiej]]. Był znawcą kultury i historii szczepów, wśród których pracował. Została mu powierzona funkcja dyrektora Centrum Nauczania Języków Suahili. Został wybrany na pierwszego przedstawiciela księży fideidonistów w Tanzanii. 20 marca 2019 [[Franciszek, papież|papież Franciszek]] włączył go do grona kapelanów Jego Świątobliwości. Zmarł 2 grudnia 2019 w Tanzanii. Msza św. w jego intencji 7 grudnia 2019 w [[Parafia Chrystusa Króla w Katowicach|katedrze Chrystusa Króla w Katowicach]] pod przewodnictwem [[Skworc Wiktor|abpa Wiktora Skworca]].  
  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
Dziećkowice, pr. zb., Katowice 2005, s. 273.
+
Dziećkowice, pr. zb., Katowice 2005, s. 273; [https://archidiecezjakatowicka.pl/o-diecezji/aktualności/990-sp-ks-edward-gorczaty] (dostęp: 2.12.2019)
  
 
{{Noty biograficzne}}
 
{{Noty biograficzne}}

Wersja z 21:28, 2 gru 2019

Gorczaty Edward (1949-2019), misjonarz

Gorczaty Edward.JPG

Urodził się 23 stycznia 1949 w Dziećkowicach. Ojciec Paweł pracował jako palacz w kopalni w Wesołej, matka Agnieszka z d. Drozd nie pracowała zawodowo. Został ochrzczony 6 lutego 1949 w Dziećkowicach. Tam też 1 listopada 1958 otrzymał sakrament bierzmowania. Po ukończeniu miejscowej szkoły podstawowej uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach, gdzie w 1967 roku zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku został przyjęty do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Jako kleryk, w latach 1968-1970 musiał odbyć służbę wojskową w Bartoszycach. Po powrocie z wojska nosił się z zamiarem przejścia do seminarium werbistów w Pieniężnie, aby zrealizować swoje pragnienia pracy na misjach.

Gdy zaistniała możliwość wyjazdu na misje także dla kapłanów diecezjalnych, postanowił pozostać w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie i zgłosił się na ochotnika na wyjazd do Zambii. W związku z tym otrzymał zgodę na przerobienie materiału dwóch ostatnich lat studiów teologicznych w jednym roku. 15 kwietnia 1973 otrzymał święcenia diakonatu, a 29 czerwca tegoż roku święcenia kapłańskie. W tym samym roku wyjechał na misje. Przez dwa lata pozostawał w archidiecezji Lusaka w Zambii, a od 1975 roku rozpoczął pracę w diecezji Musoma w Tanzanii. 15 lipca 2002 został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Metropolitalnej Katowickiej. Był znawcą kultury i historii szczepów, wśród których pracował. Została mu powierzona funkcja dyrektora Centrum Nauczania Języków Suahili. Został wybrany na pierwszego przedstawiciela księży fideidonistów w Tanzanii. 20 marca 2019 papież Franciszek włączył go do grona kapelanów Jego Świątobliwości. Zmarł 2 grudnia 2019 w Tanzanii. Msza św. w jego intencji 7 grudnia 2019 w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach pod przewodnictwem abpa Wiktora Skworca.

Bibliografia

Dziećkowice, pr. zb., Katowice 2005, s. 273; [1] (dostęp: 2.12.2019)