Evangelium vitae

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pap. Jan Paweł II - Evangelium vitae

JP2-7.jpg

Opublikowana 25 marca 1995 (Uroczystość Zwiastowania Pańskiego). Encyklika Evangelium vitae (Ewangelia życia) jest stanowczą i jednoznaczną aprobatą wartości ludzkiego życia i wskazaniem na jego nienaruszalność.

Papież we wstępie uzewnętrznia swoje spostrzeżenie dotyczące tego, iż współczesny świat jest świadkiem nieegzekwowania fundamentalnego prawa do życia każdej istoty osobowej, a w szczególności tych bezbronnych.

Aktualne zagrożenia życia ludzkiego. XX wiek jest czasem masowych ataków na życie. Opinia publiczna lansuje pogląd wskazujący na to, iż zamachy na życie to przejaw postępu i wolności człowieka, a postawę bezwarunkowej ochrony życia za przejaw wrogości w stosunku do wolności i postępu budując w ten sposób swoistą kulturę śmierci, która przeciwstawia się Ewangelii życia. Słowo wolność zostało wypaczone i jest często rozumiane jako wolność silniejszych, która antagonizuje słabych. Antykoncepcja, sterylizacja, aborcja - czyny te papież wymienia jako przyczyny spadku liczby ludności. Innym zagrożeniem, którego nie możemy pominąć jest eutanazja. Przyczyny tych czynów mogą mieć swój początek w zacieraniu się wrażliwości na Boga i człowieka. Często czyny te mają aprobatę legislacyjną , z czego jasno wynika, że praworządność została zachwiana z uwagi na to, że nie stoi na straży godności każdej osoby. My sami musimy dokonywać wyboru pomiędzy kulturą śmierci a kulturą życia.

Chrześcijańskie orędzie o życiu. Jan Paweł II podkreśla, że Ewangelia życia jest rzeczywistością konkretną i osobową. Dotyczy życia, które jest zawsze dobrem. Życie ludzkie ma ogromne znaczenie i nabiera jeszcze większego znaczenia z uwagi na to, iż sam Bóg przyjął życie i przez nie dokonał Zbawienia. Chrystus kierował swoją naukę do ubogich, chorych i tych, którzy źle się mają. Jego czyny, uzdrowienia świadczą o tym, że życie ludzkie ma ogromną wartość. W człowieku istnieje obraz samego Stwórcy - człowiek jest dziełem Boga, stworzonym na Jego obraz. Fundamentem życia człowieka jest Bóg i działanie stwórcze Boga w nas. Bóg jest obecny w ludzkim rodzicielstwie by przez mężczyznę i niewiastę przekazać Jego obraz nowej istocie, której biblia już w łonie matki otacza nowe stworzenie czcią i miłością. Życie w darze wypełnił Ewangelię życia. Papież wzywa nas na wzór Chrystusa do oddania swojego życia w darze dla innych, aby życie osiągnęło swój szczyt.

Święte prawo Boże. Bóg dając człowiekowi życie żąda od niego tego by człowiek to życie kochał szanował, rozwijał. Człowiek ze swojego życia będzie musiał zdać sprawę przed Bogiem, który jest sędzią sprawiedliwym. Jako obrońca niewinnych będzie wydawał wyroki za czyny przeciw przykazaniu - nie zabijaj. Ojciec Święty powołując się na dokumenty Kongregacji Nauki Wiary, które jasno i czytelnie wskazują na to, iż życie człowieka nabiera sensu ze względu na specjalną relację do Stwórcy. Papież przywołuje Didache - najstarszy pozabiblijny tekst chrześcijański, który jasno podkreśla, że nie można zabijać płodu czy niemowlęcia. Jan Paweł II powołując się na autorytet następcy św. Piotra mówi, że zabicie niewinnej istoty ludzkiej jest głęboko niemoralne. Nic nie może usprawiedliwić umyślnego pozbawienia życia niewinnej istoty ludzkiej. Życie ludzkie zaczyna się w chwili poczęcia i od tego momentu należą się jej prawa osoby. Każdy kto dokonuje aktu aborcji, a także osoby biorące w niej udział nie bezpośrednio zaciągają na siebie ekskomunikę w celu doprowadzenia ich do pokuty i nawrócenia. Co się tyczy bioetyki - to badania nad embrionami w celu eksperymentów podczas których nie zachowuje się integralności embrionów są przestępstwem przeciw godności istot ludzkich. Dzisiejszy świat, który jest nastawiony na wydajność spycha ludzi niewydajnych na margines. Są to starsi czy schorowani ludzie. Nie możemy pozwalać żyć im na marginesie. Co więcej - nie możemy dawać im możliwości dokonania eutanazji, która jest poważnym naruszeniem prawa do życia. Wszelkie ustawy i inne decyzje prawne, które dopuszczają aborcje czy eutanazje są sprzeczne w całości z prawem każdej istoty do życia. Należy zapamiętać, że prawo cywilne nigdy nie może zastąpić sumienia.

O nową kulturę życia ludzkiego. Ojciec Święty zaznaczył, że odczuwamy potrzebę głoszenia Ewangelii życia. Jest to obowiązek każdego chrześcijanina, aby służyć życiu i budować nową kulturę życia. Tę budowlę powinniśmy zacząć od kształtowania prawego sumienia - w szczególności w aspektach wartości ludzkiego życia. W budowaniu nowej kultury ogromną rolę zajmuje rodzina. Tam należy kształtować wrażliwość ludzi na Boga i człowieka, a także na wartość każdego istnienia. Należy młodym ludziom pomóc w pojmowaniu i przeżywaniu płciowości oraz miłości. Rodzina - jak mówi papież - jest sanktuarium życia. W rozdziale tym Ojciec Święty wezwał do troski o życie - nie tylko wierzących, ale wszystkich ludzi, bo jest to zadanie każdego człowieka.

Bibliografia

Jan Paweł II, Dzieła zebrane, t. I: Encykliki, Kraków 2006, s. 527-611 (tekst i komentarz J. Salija); J. Poniewierski, Pontyfikat-25 lat, Kraków 2003, s. 258-259.