Christoph Teodor: Różnice pomiędzy wersjami

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(nowe)
Linia 1: Linia 1:
 
==Christoph Teodor (1839-1893), proboszcz w Miasteczku Śląskim==
 
==Christoph Teodor (1839-1893), proboszcz w Miasteczku Śląskim==
Urodził się 4 V VIII  1839 w Sobocisku w pobliżu Oławy na Dolnym Śląsku. Pochodził z wielodzietnej niemieckiej rodziny nauczycielskiej. Ojciec był organistą w parafii w Sobociskach. Do podjęcia nauki w gimnazjum przygotowywał go ks. Józef Helmich, emerytowany proboszcz mieszkający na terenie parafii. W l. 1851-1858 uczył się w Katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu i pobierał także naukę języka polskiego. Egzamin maturalny zdał  w 1858 roku. Jako zawód obrał górnictwo. Pracował jako praktykant w kopalni w Królewskiej Hucie (Chorzów) na Górnym Śląsku. Ze względu na stan zdrowia. W drugim roku praktyki uległ wypadkowi, po czym w 1860 roku zrezygnował z zawodu górnika. Przeniósł się do Wrocławia i zapisał na Wydziała Teologiczny uniwersytetu wrocławskiego, a po jego ukończeniu do alumnatu. Święcenia kapłańskie przyjął 28 VI 1864.
+
Urodził się 4 V VIII  1839 w Sobocisku w pobliżu Oławy na Dolnym Śląsku. Pochodził z wielodzietnej niemieckiej rodziny nauczycielskiej. Ojciec był organistą w parafii w Sobociskach. Do podjęcia nauki w gimnazjum przygotowywał go ks. Józef Helmich, emerytowany proboszcz mieszkający na terenie parafii. W l. 1851-1858 uczył się w Katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu i pobierał także naukę języka polskiego. Egzamin maturalny zdał  w 1858 roku. Jako zawód obrał górnictwo. Pracował jako praktykant w kopalni w Królewskiej Hucie (Chorzów) na Górnym Śląsku. Ze względu na stan zdrowia. W drugim roku praktyki uległ wypadkowi, po czym w 1860 roku zrezygnował z zawodu górnika. Przeniósł się do Wrocławia i zapisał się na Wydział Teologiczny uniwersytetu wrocławskiego, a po jego ukończeniu do alumnatu. Święcenia kapłańskie przyjął 28 VI 1864.
  
 
W l. 1864-1867 był wikarym w Chorzowie Starym, następnie w l. 1867-1871 w Krapkowicach, gdzie był prezesem Związku Czeladników. 3 VII 1871 został mianowany został lokalistą w Miasteczku Śląskim, które należało do parafii Żyglin. W Miasteczku duszpasterzował aż do śmierci. Powiększył cmentarz. Odnowił kościół. W 1880 roku wybudował plebanię.
 
W l. 1864-1867 był wikarym w Chorzowie Starym, następnie w l. 1867-1871 w Krapkowicach, gdzie był prezesem Związku Czeladników. 3 VII 1871 został mianowany został lokalistą w Miasteczku Śląskim, które należało do parafii Żyglin. W Miasteczku duszpasterzował aż do śmierci. Powiększył cmentarz. Odnowił kościół. W 1880 roku wybudował plebanię.
Linia 6: Linia 6:
 
Ważną dziedziną jego działalności była zapoczątkowana już w Chorzowie Starym praktyka udzielania lekcji zdolnym, lecz niezamożnym chłopcom, by umożliwić im podjęcie nauki w szkole średniej. Łącznie dokształcaniem objął ok. 200 uczniów, z których 31 zostało księżmi zakonnymi, a 23 diecezjalnymi. Prowadził ascetyczny tryb życia. Znany był w okolicy z dobroczynności i hojności w rozdawaniu potrzebującym nawet najbardziej niezbędnych rzeczy domowych i osobistych. Kilka miesięcy przed śmiercią mianowany został proboszczem honorowym.
 
Ważną dziedziną jego działalności była zapoczątkowana już w Chorzowie Starym praktyka udzielania lekcji zdolnym, lecz niezamożnym chłopcom, by umożliwić im podjęcie nauki w szkole średniej. Łącznie dokształcaniem objął ok. 200 uczniów, z których 31 zostało księżmi zakonnymi, a 23 diecezjalnymi. Prowadził ascetyczny tryb życia. Znany był w okolicy z dobroczynności i hojności w rozdawaniu potrzebującym nawet najbardziej niezbędnych rzeczy domowych i osobistych. Kilka miesięcy przed śmiercią mianowany został proboszczem honorowym.
 
Zmarł 10 II 1893, pochowany został na cmentarzu w Miasteczku Śląskim. Umarł w opinii świętości. Czynione są starania o wyniesienie go na ołtarze.
 
Zmarł 10 II 1893, pochowany został na cmentarzu w Miasteczku Śląskim. Umarł w opinii świętości. Czynione są starania o wyniesienie go na ołtarze.
 +
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
Za. J. Klapuch, Christoph Teodor (biogram), Słownik duchowieństwa, s. 67-68.; M.H. Lysik, Ks. Theodor Christoph. Jego rola w Kościele na Górnym Śląsku, [w:] Kościół śląski wspólnotą misyjną, red. W. Świątkiewicz, J. Wycisło, Katowice 1995, s. 186-202; J. Kochel, W szkole Słowa Bożego, drugi tom medytacji w rytmie Lectio Divina, Gliwice 2004, s. 155-158; P. Pyrchała, Ksiądz Teodor Christoph, duszpasterz śląski, Gliwice 2000.   
 
Za. J. Klapuch, Christoph Teodor (biogram), Słownik duchowieństwa, s. 67-68.; M.H. Lysik, Ks. Theodor Christoph. Jego rola w Kościele na Górnym Śląsku, [w:] Kościół śląski wspólnotą misyjną, red. W. Świątkiewicz, J. Wycisło, Katowice 1995, s. 186-202; J. Kochel, W szkole Słowa Bożego, drugi tom medytacji w rytmie Lectio Divina, Gliwice 2004, s. 155-158; P. Pyrchała, Ksiądz Teodor Christoph, duszpasterz śląski, Gliwice 2000.   

Wersja z 05:04, 16 wrz 2019

Christoph Teodor (1839-1893), proboszcz w Miasteczku Śląskim

Urodził się 4 V VIII 1839 w Sobocisku w pobliżu Oławy na Dolnym Śląsku. Pochodził z wielodzietnej niemieckiej rodziny nauczycielskiej. Ojciec był organistą w parafii w Sobociskach. Do podjęcia nauki w gimnazjum przygotowywał go ks. Józef Helmich, emerytowany proboszcz mieszkający na terenie parafii. W l. 1851-1858 uczył się w Katolickim Gimnazjum św. Macieja we Wrocławiu i pobierał także naukę języka polskiego. Egzamin maturalny zdał w 1858 roku. Jako zawód obrał górnictwo. Pracował jako praktykant w kopalni w Królewskiej Hucie (Chorzów) na Górnym Śląsku. Ze względu na stan zdrowia. W drugim roku praktyki uległ wypadkowi, po czym w 1860 roku zrezygnował z zawodu górnika. Przeniósł się do Wrocławia i zapisał się na Wydział Teologiczny uniwersytetu wrocławskiego, a po jego ukończeniu do alumnatu. Święcenia kapłańskie przyjął 28 VI 1864.

W l. 1864-1867 był wikarym w Chorzowie Starym, następnie w l. 1867-1871 w Krapkowicach, gdzie był prezesem Związku Czeladników. 3 VII 1871 został mianowany został lokalistą w Miasteczku Śląskim, które należało do parafii Żyglin. W Miasteczku duszpasterzował aż do śmierci. Powiększył cmentarz. Odnowił kościół. W 1880 roku wybudował plebanię.

Ważną dziedziną jego działalności była zapoczątkowana już w Chorzowie Starym praktyka udzielania lekcji zdolnym, lecz niezamożnym chłopcom, by umożliwić im podjęcie nauki w szkole średniej. Łącznie dokształcaniem objął ok. 200 uczniów, z których 31 zostało księżmi zakonnymi, a 23 diecezjalnymi. Prowadził ascetyczny tryb życia. Znany był w okolicy z dobroczynności i hojności w rozdawaniu potrzebującym nawet najbardziej niezbędnych rzeczy domowych i osobistych. Kilka miesięcy przed śmiercią mianowany został proboszczem honorowym. Zmarł 10 II 1893, pochowany został na cmentarzu w Miasteczku Śląskim. Umarł w opinii świętości. Czynione są starania o wyniesienie go na ołtarze.

Bibliografia

Za. J. Klapuch, Christoph Teodor (biogram), Słownik duchowieństwa, s. 67-68.; M.H. Lysik, Ks. Theodor Christoph. Jego rola w Kościele na Górnym Śląsku, [w:] Kościół śląski wspólnotą misyjną, red. W. Świątkiewicz, J. Wycisło, Katowice 1995, s. 186-202; J. Kochel, W szkole Słowa Bożego, drugi tom medytacji w rytmie Lectio Divina, Gliwice 2004, s. 155-158; P. Pyrchała, Ksiądz Teodor Christoph, duszpasterz śląski, Gliwice 2000.