Bł. Ludwik Mzyk: Różnice pomiędzy wersjami

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(dr)
(dr)
 
(Nie pokazano 14 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
 
== Bł. Ludwik Mzyk SVD (1906-1940)==
 
== Bł. Ludwik Mzyk SVD (1906-1940)==
 
[[Grafika:Mzyk Ludwik.jpg|150px|thumb|left]]
 
[[Grafika:Mzyk Ludwik.jpg|150px|thumb|left]]
Urodził się 22 kwietnia 1906 w Chorzowie Starym, syn sztygara Ludwika i Franciszki z d. Hadasz. 13 września 1918 został uczniem Niższego Seminarium Misyjnego Księży Werbistów w Domu Sw. Krzyża w Nysie. Tam 22 stycznia 1926 zdał egzamin maturalny. Nowicjat odbył w Seminarium Misyjnym St. Augustin k. Bonn i tam w 1928 roku złożył śluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w międzynarodowym seminarium werbistów St. Gabriel w Módling pod Wiedniem. Święcenia kapłańskie przyjął 30 października 1932.  
+
Urodził się 22 kwietnia 1906 w Chorzowie Starym w rodzinie sztygara Ludwika i Franciszki z d. Hadasz. 13 września 1918 został uczniem Niższego Seminarium Misyjnego Księży Werbistów w Domu Św. Krzyża w Nysie. Tam 22 stycznia 1926 zdał egzamin maturalny. Nowicjat odbył w Seminarium Misyjnym St. Augustin k. Bonn i tam w 1928 roku złożył śluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w międzynarodowym seminarium werbistów St. Gabriel w Mödling pod Wiedniem. Święcenia kapłańskie przyjął 30 października 1932.  
  
W latach 1931-1935 studiował dogmatykę na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie jako pierwszy z polskich werbistów uzyskał dyplom doktora teologii. Aby przypatrzyć się pracy mistrza nowicjatu kleryków, został na kilka miesięcy wysłany do St. Gabriel; mimo młodego wieku został bowiem przeznaczony na pierwszego mistrza nowicjatu w rozwijającej się prowincji polskiej. Pracę swą rozpoczął 15 września 1935 w domu odkupionym od Romana Dmowskiego w Chludowie pod Poznaniem. Ponieważ przez wszystkie lata szkolne uczył się w języku niemieckim i włoskim, władał tylko gwarą śląską i nie znał literackiego języka polskiego. W krótkim czasie, przy pomocy swoich podopiecznych zdołał uporać się z tymi brakami językowymi. W drugim roku nowicjatu miał wykłady ze wstępu do Pisma Świętego, uczył języka hebrajskiego i niemieckiego, a później także teologii. Oprócz pełnionej funkcji radcy prowincjalnego został w 1939 roku także rektorem domu chludowskiego.  
+
W latach 1931-1935 studiował dogmatykę na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie jako pierwszy z polskich [[Werbiści|werbistów]] uzyskał dyplom doktora teologii. Aby przypatrzyć się pracy mistrza nowicjatu kleryków, został na kilka miesięcy wysłany do St. Gabriel; mimo młodego wieku został bowiem przeznaczony na pierwszego mistrza nowicjatu w rozwijającej się prowincji polskiej. Pracę swą rozpoczął 15 września 1935 w domu odkupionym od Romana Dmowskiego w Chludowie pod Poznaniem. Ponieważ przez wszystkie lata szkolne uczył się w języku niemieckim i włoskim, władał tylko gwarą śląską i nie znał literackiego języka polskiego. W krótkim czasie, przy pomocy swoich podopiecznych zdołał uporać się z tymi brakami językowymi. W drugim roku nowicjatu miał wykłady ze wstępu do Pisma Świętego, uczył języka hebrajskiego i niemieckiego, a później także teologii. Oprócz pełnionej funkcji radcy prowincjalnego został w 1939 roku także rektorem domu chludowskiego.  
  
Z wybuchem wojny w 1939 roku wyprawił kleryków na przymusową „ewakuację" pod opieką swego zastępcy, a sam pozostał, aby pilnować domu. Gdy wszyscy powrócili, a okupanci pozostawiali ich we względnym spokoju, rozpoczął prawie normalne życie nowicjackie i nauczanie. 25 stycznia 1940 gestapo urządziło w klasztorze obóz zbiorczy dla domowników i okolicznego duchowieństwa. Po przywiezieniu księży aresztowano również o. Mzyka i osadzono w VII Forcie w Poznaniu. Przeszedł tam przez wiele udręczeń i tortur, a 20 lutego 1940 został rozstrzelany. Był pierwszym werbistą, który zginął z rąk hitlerowców.
+
Gdy wybuchła wojna w 1939 roku wyprawił kleryków na przymusową „ewakuację" pod opieką swego zastępcy, a sam pozostał, aby pilnować domu. Gdy wszyscy powrócili, a okupanci pozostawiali ich we względnym spokoju, rozpoczął prawie normalne życie nowicjackie i nauczanie. 25 stycznia 1940 [[gestapo]] urządziło w klasztorze obóz zbiorczy dla domowników i okolicznego duchowieństwa. Po przywiezieniu księży aresztowano również o. Mzyka i osadzono w VII Forcie w Poznaniu. Przeszedł tam przez wiele udręczeń i tortur, a 20 lutego 1940 został rozstrzelany. Był pierwszym werbistą, który zginął z rąk hitlerowców. 13 czerwca 1999 papież [[Jan Paweł II]] ogłosił go w Warszawie błogosławionym w gronie 108 męczenników II wojny światowej.
 +
*Wspomnienie liturgiczne przypada 12 czerwca.
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
J. Arlik, Sługa Boży o. Ludwik Mzyk. Cichy świadek Chrystusa,[ w:] Zgromadzenie Słowa Bożego (Misjonarze Werbiści), Nasi Misjonarze męczennicy - Słudzy Boży!, Pieniężno-Nysa 1994 s. 10-14; J. Arlik, E. Śliwka, Mzyk Ludwik SVD (biogram), [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, red. J. Pater, Katowice 1996, s. 290-291; J. Dudała, Ślązacy idą do nieba. Procesy beatyfikacyjne, GN 2006, nr 11 (dodatek katowicki), s. 4.
+
J. Arlik, Sługa Boży o. Ludwik Mzyk. Cichy świadek Chrystusa, [w:] Zgromadzenie Słowa Bożego (Misjonarze Werbiści), Nasi Misjonarze męczennicy - Słudzy Boży!, Pieniężno-Nysa 1994 s. 10-14; J. Arlik, E. Śliwka, Mzyk Ludwik SVD (biogram), [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, red. J. Pater, Katowice 1996, s. 290-291; J. Dudała, Ślązacy idą do nieba. Procesy beatyfikacyjne, GN 2006, nr 11, (dodatek katowicki), s. 4; W. Jacewicz, J. Woś, Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945, z. 5, Warszawa 1981, s. 440-442.
  
 
{{Święci}}
 
{{Święci}}
 +
{{Noty biograficzne}}
 +
[[Kategoria:Sanctus - M|Mzyk]]
 
[[Kategoria:Biografie - M|Mzyk]]
 
[[Kategoria:Biografie - M|Mzyk]]
 +
[[Kategoria:Duchowni urodzeni w Chorzowie]]
 +
[[Kategoria:Zakonnicy|M]]
 +
[[Kategoria:Werbiści|M]]
 
[[Kategoria:Represjonowani|Mzyk]]
 
[[Kategoria:Represjonowani|Mzyk]]
[[Kategoria:Sanctus - M|Mzyk]]
 
[[Kategoria:Zakonnicy|M]]
 
[[Kategoria:Werbiści]]
 

Aktualna wersja na dzień 18:01, 31 sie 2019

Bł. Ludwik Mzyk SVD (1906-1940)

Mzyk Ludwik.jpg

Urodził się 22 kwietnia 1906 w Chorzowie Starym w rodzinie sztygara Ludwika i Franciszki z d. Hadasz. 13 września 1918 został uczniem Niższego Seminarium Misyjnego Księży Werbistów w Domu Św. Krzyża w Nysie. Tam 22 stycznia 1926 zdał egzamin maturalny. Nowicjat odbył w Seminarium Misyjnym St. Augustin k. Bonn i tam w 1928 roku złożył śluby zakonne. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w międzynarodowym seminarium werbistów St. Gabriel w Mödling pod Wiedniem. Święcenia kapłańskie przyjął 30 października 1932.

W latach 1931-1935 studiował dogmatykę na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, gdzie jako pierwszy z polskich werbistów uzyskał dyplom doktora teologii. Aby przypatrzyć się pracy mistrza nowicjatu kleryków, został na kilka miesięcy wysłany do St. Gabriel; mimo młodego wieku został bowiem przeznaczony na pierwszego mistrza nowicjatu w rozwijającej się prowincji polskiej. Pracę swą rozpoczął 15 września 1935 w domu odkupionym od Romana Dmowskiego w Chludowie pod Poznaniem. Ponieważ przez wszystkie lata szkolne uczył się w języku niemieckim i włoskim, władał tylko gwarą śląską i nie znał literackiego języka polskiego. W krótkim czasie, przy pomocy swoich podopiecznych zdołał uporać się z tymi brakami językowymi. W drugim roku nowicjatu miał wykłady ze wstępu do Pisma Świętego, uczył języka hebrajskiego i niemieckiego, a później także teologii. Oprócz pełnionej funkcji radcy prowincjalnego został w 1939 roku także rektorem domu chludowskiego.

Gdy wybuchła wojna w 1939 roku wyprawił kleryków na przymusową „ewakuację" pod opieką swego zastępcy, a sam pozostał, aby pilnować domu. Gdy wszyscy powrócili, a okupanci pozostawiali ich we względnym spokoju, rozpoczął prawie normalne życie nowicjackie i nauczanie. 25 stycznia 1940 gestapo urządziło w klasztorze obóz zbiorczy dla domowników i okolicznego duchowieństwa. Po przywiezieniu księży aresztowano również o. Mzyka i osadzono w VII Forcie w Poznaniu. Przeszedł tam przez wiele udręczeń i tortur, a 20 lutego 1940 został rozstrzelany. Był pierwszym werbistą, który zginął z rąk hitlerowców. 13 czerwca 1999 papież Jan Paweł II ogłosił go w Warszawie błogosławionym w gronie 108 męczenników II wojny światowej.

  • Wspomnienie liturgiczne przypada 12 czerwca.

Bibliografia

J. Arlik, Sługa Boży o. Ludwik Mzyk. Cichy świadek Chrystusa, [w:] Zgromadzenie Słowa Bożego (Misjonarze Werbiści), Nasi Misjonarze męczennicy - Słudzy Boży!, Pieniężno-Nysa 1994 s. 10-14; J. Arlik, E. Śliwka, Mzyk Ludwik SVD (biogram), [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, red. J. Pater, Katowice 1996, s. 290-291; J. Dudała, Ślązacy idą do nieba. Procesy beatyfikacyjne, GN 2006, nr 11, (dodatek katowicki), s. 4; W. Jacewicz, J. Woś, Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939–1945, z. 5, Warszawa 1981, s. 440-442.