Apostolat Maryjny - stowarzyszenie

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Skocz do: nawigacja, szukaj

Apostolat Maryjny swoją genezą sięga do objawień, które otrzymała św. Katarzyna Labouré 27 listopada 1830 w Paryżu. Usłyszała głos, który mówił o przygotowaniu medalika według wzoru. Zaczęto go nazywać Cudownym Medalikiem, ze względu na cuda zdziałane przez Niepokalaną. Jeden z księży ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a' Paulo dostał polecenie zorganizowania seminarium duchownego w Stanach Zjednoczonych. Był to początek XX wieku, miał więc świadomość, że sam nie zbierze tylu funduszy. Zaczął wysyłać listy z prośbą o wsparcie, dołączając do każdego z nich Cudowny Medalik. W krótkim czasie zebrał potrzebne środki. Pragnąc okazać swoją wdzięczność Niepokalanej założył Centralne Stowarzyszenie Cudownego Medalika, na którego działalność zezwolenia wydała Stolica Apostolska 16 grudnia 1906. Otrzymało je Zgromadzenie Księży Misjonarzy św. Wincentego a' Paulo. Naczelnym dyrektorem Stowarzyszenia zostaje każdy kolejny przełożony generalny tego Zgromadzenia.

Likwidacja Stowarzyszenia w Polsce nastąpiła po II wojnie światowej. Odrodzenie ruchu nastąpiło dopiero w 1980 roku, ponieważ dopiero wówczas można mówić o wolności, na dodatek okazją była 150 rocznica objawień Maryi. Wznowienie Stowarzyszenia odbyło się pod nazwą Apostolatu Maryjnego. Początkowo działał jako grupa nieformalna – ze względu na warunki polityczne, a założycielem Apostolatu Maryjnego był ks. Teofil Herrmann.

Rozwój

Pierwszy etap rozpoczyna się od założenia Stowarzyszenia w 1980 roku aż do utworzenia Centralnego Ośrodka Apostolatu Maryjnego w Warszawie w 1994 roku. Pierwsza grupa powstała w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, lecz w krótkim czasie rozpowszechniło się na pozostałe diecezje oraz poza granice naszego kraju (głównie wśród Polonii). Stowarzyszenie od samego początku swojej działalności wydaje wiele publikacji. Do najpopularniejszych należy kwartalnik Apostoł Maryjny, Promienie Pośredniczki Łask oraz Podręcznik Apostoła Maryjnego. W 1992 roku Prymas Polski kard. Józef Glemp przyjął Statut Apostolatu Maryjnego i pobłogosławił inicjatywie.

Drugi etap rozpoczął się wraz z utworzeniem Centralnego Ośrodka w Warszawie, z którego Apostolat jest kierowany. Powstały kolejne publikacje tj. brewiarz dla Apostolatu. Ten etap zakończył się wraz ze śmiercią pierwszego dyrektora Stowarzyszenia – ks. Teofila Herrmanna.

Trzeci etap rozpoczął się 8 grudnia 2003, kiedy to oficjalnie Centrala Apostolatu Maryjnego została przeniesiona do Zakopanego na Olczę, a dyrektorem został ks. Jerzy Owsiak.

Apostolat ciągle się rozwija, czego świadectwem są zakładane nowe grupy przyparafialne. Obecnie Stowarzyszenie liczy ok. 10 tysięcy osób, 41 moderatorów w tym trzech okręgowych w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej i jeden w katowickiej. Opiekę nad prawidłową działalnością sprawuje Ksiądz Wizytator, Ksiądz Dyrektor i Ksiądz Kustosz z Sanktuarium w Zakopanem-Olczy.

Członkiem Apostolatu można być w znaczeniu szerszym i ścisłym. Do pierwszej grupy należą osoby, które przyjęły Cudowny Medalik. Natomiast w znaczeniu ścisłym osoby przyjęte według ceremoniału przez Dyrektora Krajowego lub upoważnioną przez niego osobę. Członkowie Apostolatu uczestniczą w rekolekcjach, dniach skupienia oraz niedzielach maryjnych. Korzystają z łask płynących z odprawianych w ich intencji Mszach św. Od 1998 roku, dzień odpustowy (27 listopada) poprzedzany jest ogólnopolskim Tygodniem Apostolatu Maryjnego. Osoby należące do Apostolatu współpracują z pozostałymi grupami i angażują się w życie parafii. Biorą czynny udział w życiu Kościoła m.in. w Kongresie Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich. Każdego roku na Jasnej Górze odbywa się Pielgrzymka Apostolatu Maryjnego.

Stowarzyszenie obecne jest również na Śląsku. Na terytorium nowo powstałej diecezji gliwickiej istniały trzy wspólnoty. 22 lutego 1993 został powołany moderator diecezjalny, a w 2000 roku Diecezjalny Opiekun Duchowy Apostolatu Maryjnego. Założono nowe wspólnoty przyparafialne: trzy w Lublińcu, Lubecku, Jaworniccy, Pawonkowie, Sadowie, Krupskim Młynie, Toszku i Zabrzu. Wspólnoty współpracują między sobą, a wspólnie biorą udział w większych inicjatywach.

W archidiecezji katowickiej

Apostolat Maryjny od 2001 roku podzielony jest na dwa regiony: południowy oraz północny. Do pierwszego regionu należą parafie w Chorzowie, Boguszowicach, Gorzycach, Jastrzębiu Górnym, Jastrzębiu Zdroju, Szerokiej, Świerklanach oraz dwie w Żorach. Do regionu północnego należą: Kochłowice, Olza i Rybnik. Pierwsza wspólnota została założona w 1984 roku w parafii Szeroka (obecnie dzielnica Jastrzębia). Wspólnota ta cały czas aktywnie działa, pomagając starszym i chorym osobom. Członkowie współpracują z Zakładem Karnym, w którym rozszerzają kult maryjny.

Głównym hasłem Apostolatu Maryjnego są słowa – Wszystko z Niepokalaną. Realizacja celów dokonuje się poprzez szerzenie kultu NMP Niepokalanej za pośrednictwem Medalika, oddziaływaniem na ludzi zaniedbanych i zagrożonych religijnie, zwłaszcza u kresu życia oraz szerzeniem bratniej miłości. Służba w Apostolacie jest okazją do odwdzięczenia się Niepokalanej za wysłuchanie próśb i opiekę oraz szansą na zbliżenie się do Maryi. Apostolat stwarza możliwość pomocy drugiemu człowiekowi: słowem, modlitwą i czynem.

Bibliografia

Księga pamiątkowa 25-lecia Apostolatu maryjnego w Polsce (1980-2005), red. W. Prusak-Zajdel, J. Owsiak, i. in., Kraków 2006; Katolickie ruchy, stowarzyszenia i wspólnoty modlitewne w Archidiecezji Katowickiej. Informator, red. P. Kurzela, Katowice 2010, s. 8-10. www.apostolat.pl; Nasza arka, 12/2004, s. 16.