Tekst źródłowy strony Św. Benedykt z Nursji

==Św. Benedykt z Nursji (ok. 480-547)==
[[Plik:Benedykt Monaco.jpg|right|thumb|250px|figura św. Benedykta, katedra w Monaco]]
Urodził się około 480 roku w Nursji (Włochy). Według tradycji VI/VII wieku (papież [[Grzegorz I Wielki]], Dialogi, Druga Księga) pochodził z Umbrii z rzymskiej rodziny właścicieli ziemskich Anicjuszów: Eutropiusza (Eutrope) i Abundancji (Abundantia). Był bliźniaczym bratem [[Św. Scholastyka|św. Scholastyki]]. W młodości studiował w Rzymie. Jednak ze względu na sposób życia ówczesnej młodzieży, jej rozwiązłość obyczajów przerwał naukę w wieku 14 lub 20 lat. Pierwotnie zamieszkał w pobliżu Enfide (okolice Tivoli) przy kościele pw. [[Św. Piotr Apostoł|św. Piotra]], następnie w pustelni w Subiaco. Wieść o mnichu i jego umartwieniach szybko rozpowszechniła się w okolicy. Po trzech latach życia samotniczego został przełożonym pobliskiej wspólnoty mnichów. Surowość stawianych wymagań dotyczących sposobu życia pustelniczego doprowadziła do powstania napięć we wspólnocie. W związku z tym Benedykt opuścił wraz z kilkoma braćmi monaster udając się na górę Monte Cassino, gdzie w 529 roku na miejscu pogańskiej świątyni (Wenus, Apollona, Jupitera) założył klasztor. Tam też prócz życia pustelniczego wygłaszał kazania dla miejscowej ludności. Świadczy to o przyjęciu przez Benedykta święceń diakonatu. Zmarł 21 marca 547. Decyzją [[Paweł VI|papieża Pawła VI]] z 1964 roku został ogłoszony głównym patronem Europy. Relikwie świętego znajdują się w monasterze w Fleury-sur-Loire we Francji. 

*Jest patronem wielu zakonów oraz architektów, nauczycieli, wydawców. 

*Święto liturgiczne przypada 11 lipca (w Kościele wschodnim 14 marca). 

*W ikonografii przedstawiany jest w czarnym habicie, często z krzyżem w dłoni. 

== Reguła św. Benedykta z Nursji ==
Św. Benedykt był autorem ułożonej w klasztorze na Monte Cassino reguły zakonnej, która stała się fundamentem życia zakonnego w Kościele zachodnim (Grzegorz I Wielki). Życie zakonne opierało się na  modlitwie i pracy wykonywanych z radością. Zakonnicy byli zobowiązani do zachowania ślubów posłuszeństwa, zachowania obyczajów tzn. dostosowaniu swojego życia do zasad obowiązujących w klasztorze  oraz stałości tzn. wierności raz obranej drodze. Reguła oparta była na tekstach Pisma Świętego. W zasadach św. Benedykta znajdują się zapożyczenia z innych ówczesnych reguł życia monastycznego (tzw. Reguła Mistrza VI wieku). Autor korzystał również z tekstów pisarzy wschodnich (m.in. reguła św. Makarego, Reguła Orientalna, Reguły św. Bazylego, Reguły [[Św. Augustyn|św. Augustyna]]).

== Bibliografia ==
[Bénédictins de Paris], Vies des Saints et des Bienheureux, Paris 1941, T. III,  s. 462-480; J. Mège, La vie de saint Benoît, Paris 1690; [...], Vie de saint Benoît, patron des moines d’Occident, Limoges 1867.
{{Święty}}
{{Noty biograficzne}}
[[Kategoria:Sanctus - B|Benedykt]]
[[Kategoria:Biografie - B|Benedykt]]