Śliwka Emil: Różnice pomiędzy wersjami

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(dr)
(dr)
 
Linia 4: Linia 4:
  
 
Jako wikariusz pracował w [[Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu|Kamieniu]] (1915), w Rudach (1915), w [[Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie|parafii pw. św. Jadwigi w Królewskiej Hucie]] (Chorzów; od stycznia 1916 roku). 4 grudnia 1919 skierowano go do pracy wśród diaspory w Brandenburgu. W 1921 roku powrócił na Śląsk i pracował w: [[Parafia św. Jerzego w Rydułtowach|Rydułtowach]] (od 1 września 1921), [[parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich|Brzezinach Śląskich]] (kwiecień 1922 roku), [[Parafia św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym|Chorzowie Starym]] (od 1 października 1923), [[Parafia Matki Bożej Różańcowej w Rudzie|Rudzie]] (od 1925 roku), [[Parafia Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Łaziskach Górnych|Łaziskach Górnych]] (od 1 maja 1929). 15 czerwca 1929 powrócił do Rudy, gdzie został mianowany administratorem. 14 listopada 1929 zatwierdzony na stanowisku administratora, a od 1931 roku proboszcza [[Parafia św. Józefa w Zgodzie|parafii w Zgodzie]]. Zmarł 20 stycznia 1957. Spoczął na miejscowym cmentarzu w Zgodzie.
 
Jako wikariusz pracował w [[Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu|Kamieniu]] (1915), w Rudach (1915), w [[Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie|parafii pw. św. Jadwigi w Królewskiej Hucie]] (Chorzów; od stycznia 1916 roku). 4 grudnia 1919 skierowano go do pracy wśród diaspory w Brandenburgu. W 1921 roku powrócił na Śląsk i pracował w: [[Parafia św. Jerzego w Rydułtowach|Rydułtowach]] (od 1 września 1921), [[parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Brzezinach Śląskich|Brzezinach Śląskich]] (kwiecień 1922 roku), [[Parafia św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym|Chorzowie Starym]] (od 1 października 1923), [[Parafia Matki Bożej Różańcowej w Rudzie|Rudzie]] (od 1925 roku), [[Parafia Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Łaziskach Górnych|Łaziskach Górnych]] (od 1 maja 1929). 15 czerwca 1929 powrócił do Rudy, gdzie został mianowany administratorem. 14 listopada 1929 zatwierdzony na stanowisku administratora, a od 1931 roku proboszcza [[Parafia św. Józefa w Zgodzie|parafii w Zgodzie]]. Zmarł 20 stycznia 1957. Spoczął na miejscowym cmentarzu w Zgodzie.
 
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==

Aktualna wersja na dzień 21:29, 10 paź 2019

Śliwka Emil (1889-1957), proboszcz w Zgodzie

Sliwka Emil Zgoda.jpg

Urodził się 3 lutego 1889 w Gliwicach w rodzinie Ludwika i Barbary z d. Sznapek. Młodszy brat Jana. Po ukończeniu szkoły powszechnej rozpoczął naukę w miejscowym gimnazjum. 18 marca 1911 zdał egzamin dojrzałości. Po maturze został przyjęty na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. 13 czerwca 1915 przyjął święcenia kapłańskie.

Jako wikariusz pracował w Kamieniu (1915), w Rudach (1915), w parafii pw. św. Jadwigi w Królewskiej Hucie (Chorzów; od stycznia 1916 roku). 4 grudnia 1919 skierowano go do pracy wśród diaspory w Brandenburgu. W 1921 roku powrócił na Śląsk i pracował w: Rydułtowach (od 1 września 1921), Brzezinach Śląskich (kwiecień 1922 roku), Chorzowie Starym (od 1 października 1923), Rudzie (od 1925 roku), Łaziskach Górnych (od 1 maja 1929). 15 czerwca 1929 powrócił do Rudy, gdzie został mianowany administratorem. 14 listopada 1929 zatwierdzony na stanowisku administratora, a od 1931 roku proboszcza parafii w Zgodzie. Zmarł 20 stycznia 1957. Spoczął na miejscowym cmentarzu w Zgodzie.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Emila Śliwki; RAA 1924, nr 10 z 6 I, s. 46; 1925, nr 26 z 6 VI, s. 143; WD 1929, nr 4, s. 37; 1929, nr 6, s. 53; 1929, nr 8, s. 78; F. Maroń, Nekrolog, WD 1975, nr 5-8, s. 105; Nekrolog, GN 1959, nr 47, s. 372; Olszar, Duchowieństwo, s. 77; Gwóźdź, Udział duchowieństwa, s. 198; Represje wobec duchowieństwa, s. 239; J. Żurek, Ruch "księży patriotów" w województwie katowickim w latach 1949-1956, Warszawa-Katowice 2009, s. 300, 305'; J. S. Dworak, Historia parafii nowobytomskiej. Z przyczynków do historii miejscowej Nowego Bytomia , Nowy Bytom 1937, s. 156-157.