Szopka bożonarodzeniowa

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
z wystawy w Muzeum Śląskim w Katowicach, 2009r.

Szopka bożonarodzeniowa (szopka betlejemska) - drewniana stajenka, w której miał się narodzić Jezus, od początku traktowana była jako relikwia. Św. Helena (IV wiek) miała odnalezioną stajenkę pokryć srebrem. W niektórych tekstach pisarzy starochrześcijańskich mówi się zarówno o kościele, który stanął na miejscu narodzenia Jezusa jak i samej stajence (Hieronim, 386 rok). Od czasów św. Franciszka w Kościele przyjął się zwyczaj budowania w czasie Bożego Narodzenia szopki betlejemskiej z figurą Dzieciątka Jezus, jego rodziców obok wołu i osła. Tradycja budowy stajenek może być jednak o wiele starsza. W katakumbach (IV wiek) znaleziono biblijne przedstawienie stajenki z Jezusem, wołem i osłem.

Z Bożym Narodzeniem łączy się również zwyczaj scenicznego przedstawiania narodzin Jezusa (XII-XIV wiek). Znany jest rękopis z klasztoru benedyktyńskiego w Loire (XII wiek), w którym pojawiają się również Trzej Królowie.

1 grudnia 2019 w Greccio, w Sanktuarium Żłóbka, papież Franciszek napisał List apostolski Admirabile Signum O znaczeniu i wartości żłóbka.

Patrz także:

Bibliografia

Kirchen-Lexicon, Bd. VII (1891), k. 1195-1297; Gość Niedzielny, 22 grudnia 2019.