Szojda Henryk

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szojda Henryk OFM (1932-2011), imię zakonne Damian, biblista, prowincjał

Szojda Damian.jpg

Urodził się 1 stycznia 1932 w Panewnikach w rodzinie Romana (zatrudnionego w kopalni „Kleofas”) i Jadwigi z d. Kotas. Był starszym bratem o. Nazariusza. W 1939 roku rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Panewnikach. Ukończył ją w 1945 roku. Po zakończeniu wojny został wychowankiem Kolegium Serafickiego w Nysie, gdzie w 1949 roku zdał tzw. małą maturę. Do zakonu franciszkanów wstąpił 15 września 1949 w Panewnikach. Przez rok odbywał nowicjat w Kobylinie. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w l. 1950-1955 w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Opolu i Panewnikach. Profesję uroczystą złożył 16 września 1953, a święcenia kapłańskie przyjął 6 lutego 1955 w panewnickiej parafii Św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia NMP z rąk bp. Bernarda Czaplińskiego. Po święceniach został skierowany na studia w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1955-1958). 10 marca 1959 uzyskał stopień magistra teologii. W l. 1958-1972 mieszkał i posługiwał na placówce w Starych Panewnikach. Był tutaj zastępcą przełożonego (1959-1965) i przełożonym (1965-1968). Przez kilka lat był wikariuszem prowincji (1968-1973), a także referentem powołań (od 1959 roku), bibliotekarzem i kronikarzem. W sierpniu 1959 roku został ustanowiony lektorem w Wyższym Seminarium Duchownym OO. Franciszkanów w Panewnikach. Pełnił tę funkcję do śmierci. Kongres kapitulny w 1965 roku zlecił mu obowiązki prowincjalnego promotora powołań oraz cenzora. Od 1968 roku był członkiem Komisji Artystyczno-Budowlanej prowincji. W 1964 roku uzyskał na KUL-u stopień doktora teologii, a w 1967 roku licencjat biblijny. Bp H. Bednorz włączył go w 1973 r. do Podkomisji Teologicznej w Komisji Rzeczoznawców I Synodu Diecezji Katowickiej. Po śmierci ministra prowincjalnego o. Bernardyna Grzyśki został wybrany ministrem prowincjalnym do najbliższej kapituły w 1974 roku. Przeniósł się wówczas do klasztoru w Panewnikach. W 1974 roku został ministrem prowincjalnym na sześcioletnią kadencję, a w 1980 roku otrzymał tę funkcję ponownie na kolejne trzy lata. W 1980 roku został prowincjalnym referentem duszpasterstwa powołaniowego. W l. 1983-1986 pełnił funkcję prefekta wychowania, prowincjalnego animatora duszpasterstwa powołaniowego oraz ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Panewnikach. W tym okresie był także członkiem rady plenarnej prowincji, a także wizytatorem generalnym Prowincji Matki Bożej Anielskiej. Po kapitule w 1986 roku wybrano go gwardianem klasztoru panewnickiego, a powtórzono ten wybór w 1989 roku. W 1993 roku został na sześcioletnią kadencję ministrem prowincjalnym. W tym czasie był też prowincjalnym bibliotekarzem i prowincjalnym animatorem duszpasterstwa powołań. Od kapituły w 1998 roku był przez trzy lata definitorem prowincji oraz gwardianem w Panewnikach. W 2001 roku poświęcił się duszpasterstwu sióstr zakonnych. Był także ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Panewnikach oraz Domu Profesów Czasowych (2004-2010). Od początku kapłaństwa udzielał się w duszpasterstwie misyjno-rekolekcyjnym oraz powołaniowym. Jako minister prowincji zabiegał o założenie nowych placówek zakonnych (w Polsce, Austrii, Czechach, na Białorusi, Ukrainie i w Rosji) i w sposób szczególny troszczył się o klasztor i kościół w Panewnikach. Przetłumaczył z języka greckiego oba Listy do Tesaloniczan św. Pawła Apostoła, które znalazły się w opublikowanej w 1975 roku Biblii Poznańskiej. Był wykładowcą historii i geografii biblijnej oraz wstępu do Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym Braci Mniejszych w Katowicach. Biegle władał językiem niemieckim. Był m.in. spowiednikiem w ostatnich latach życia gen. Jerzego Ziętka. W 1998 roku został wyróżniony przez Radę Miejską w Katowicach Honorową Odznaką Katowic, a w 2004 roku wyróżniony został przez wojewodę śląskiego Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej za upamiętnianie historycznych wydarzeń, postaci i obiektów. Zmarł 6 września 2011 w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Katowicach-Ligocie. Spoczął w kwaterze franciszkanów na cmentarzu panewnickim w Ligocie.

Bibliografia

J.A. Mazurek, Szojda Damian Henryk, [w:] Słownik polskich pisarzy franciszkańskich, red. H. E. Wyczawski, Warszawa 1981, s. 480; G. Polak, Kto jest kim w Kościele? Warszawa 1999, s. 362; Who is who? t. 2, red. D. Bartkiewicz, [b.m.w.] 2005 s. 3855; B. Krzemień, N. Kubica, Katalog Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce, Katowice 2006, s. 97; Schematismus Ordinis Fratrum Minorum, R. 2009, s. 604; (ba), Bazylika zawdzięcza mu swój tytuł. Wspomnienie [o. Damian Szojda]. "Głos św. Ludwika. Miesięcznik Parafii Św. Ludwika w Katowicach-Panewnikach", R. 2011, nr 10 (104), s. 5-6.