Sufragan - biskup

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Biskup sufragan – w znaczeniu potocznym biskup pomocniczy mianowany do pomocy ordynariuszowi, posiada tytuł biskupstwa w Afryce lub na Wschodzie. W znaczeniu ścisłym jest to biskup diecezji podlegającej metropolicie. Terminu tego zaczęto używać w VIII w. do określenia współpracy i zależności biskupa względem metropolii, a do XIII w. mieli oni prawo wyboru metropolity. Od XIII wieku sufraganami nazywani byli zakonnicy, którzy otrzymali święcenia biskupie i pełnili posługę przy boku biskupa ordynariusza, ponieważ nie mogli objąć placówek tytularnych zwykle znajdujących się na Wschodzie lub w Afryce.

Do obowiązków sufragana należy między innymi:

  • powiadomienie Stolicy Apostolskiej o bezprawnej nieobecności metropolity dłuższej niż sześć miesięcy (KPK kan. 395 § 4)
  • powiadomienie Stolicy Apostolskiej o niemożliwości wykonywania posługi przez metropolitę spowodowanej karą kościelną (KPK kan. 415)
  • podejmowanie decyzji, wraz z metropolitą, o zwołaniu synodu prowincjalnego (KPK kan. 442)

Bibliografia

B. Nadolski, (hasło) Biskup, [w:] Leksykon liturgii, Poznań 2006, str. 162; P. Hemperek, (hasło) Biskup sufragan, [w:] Encyklopedia katolicka, T. 2, Lublin 1976, kol. 614.