Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Gostyni Śląskiej

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gostyn 2.jpg
Gostyn4.jpg
Gostyn 1.jpg
kościół z 1939 roku

Miejscowość leży pomiędzy Mikołowem a Pszczyną. Powstała już w XIII wieku, ale w 1474 roku została zniszczona przez wojska króla Macieja Korwina. Stąd też wieś przez osadników z pobliskich Wyr została lokowana po raz drugi ponad 100 lat później. Przyczynili się do tego władający państewkiem pszczyńskim Promnitzowie. Pod koniec XVI wieku dokumenty wymieniały 8 zagrodników oraz wójta Marcina Kurpasa. Wtedy chłopi byli zobowiązani do płacenia 5 talarów na utrzymanie zamku. W 1721 roku założono tutaj hutę szkła, a w połowie XIX wieku powstała huta żelaza "Adelajda".

W latach 1836-1838 w centrum wsi powstała murowana szkoła, która mogła pomieścić 100 uczniów. Początkowo nauka przebiegała w języku polskim, który jednak w związku z postępującą germanizacją został zastąpiony językiem niemieckim. W czasie II wojny światowej wieś została zniszczona w 80%. Śmierci nie uniknęli też księża, w tym ks. Tomasz Mamzer proboszcz z Gostyni, który rzekomo z wieży kościoła miał strzelać do kolumny wojsk niemieckich.

1 sierpnia 1925 powstała parafia św. Apostołów Piotra i Pawła, znajdująca się w dekanacie mikołowskim. Nie dysponowała ona jeszcze własnym kościołem, a jedynie kaplicą wybudowaną przy plebanii. Dopiero w 1939 roku powstał murowany kościół. Duszpasterstwo było prowadzone równocześnie z Mikołowa, jak i z samej Gostyni, gdzie w tym czasie był już proboszcz i wikary. Ze względu na duży obszar zajmowany przez parafię doszło do jej podziału i utworzenia samodzielnej stacji duszpasterskiej pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Ta ostatnia została erygowana 9 grudnia 1975, a 14 września 1981 została przekształcona w parafię. 1 stycznia 1976 zaprowadzono oddzielne księgi metrykalne, a 9 lat później rozpoczęły się starania o postawienie własnego kościoła. Niestety, władze wyraziły zgodę jedynie na wybudowanie kaplicy cmentarnej i probostwa. Zgodę na postawienie kościoła otrzymano dopiero 16 lutego 1989. Kościół został poświęcony 13 września 1997. Droga Krzyżowa została wykonana ze sprowadzonego z Carrary białego marmuru. Tabernakulum w kształcie serca, jak i krzyż w głównym ołtarzu zostały zaprojektowane przez prof. Dźwigaja. Krucyfiks wykonał Stanisław Hochuł. Kościół został zbudowany według planów kościoła znajdującego się w Ołomuńcu. Sam projekt został opracowany przez Grażynę i Jerzego Pękałów.

W gostyńskiej parafii Podwyższenia Krzyża Świętego powstała grupa Dzieci Maryi oraz Liturgiczna Służba Ołtarza, która zrzesza animatorów, lektorów i ministrantów posługujących przy ołtarzu. Ponadto działają tutaj modlitewne grupy: Apostolstwo Dobrej Śmierci i Czciciele NSPJ. Odbywają się tu cotygodniowe modlitwy do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W kościele znajdują się także figura Matki Boskiej Fatimskiej oraz obraz św. Maksymiliana Kolbego, który jest patronem trudnych czasów i energetyków.

Proboszczowie

Bibliografia

Dekret erekcji parafii Podwyższenia Świętego Krzyża w Gostyni, WD 1981, nr 9, s. 226-227; M. Rzepka, 18 lat starań przyniosło efekt, Gostyń Śląska, GN 1997, nr 39, (dodatek katowicki), s. 15; Gmina Wyry '95, Mikołów 1995; L. Musioł, Wyry gmina i parafia. Monografia historyczna, Katowice 1969; S. Strzępa, Wyry w okresie 1939–1995, Chorzów 1998; W. Skworc, Budownictwo kościołów w diecezji katowickiej w latach 1945–1989, Katowice 1996; J. Myszor, Historia diecezji Katowickiej, Katowice 1999; [1] [stan z dnia 21 maja 2012].