Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Fatimskiej w Strzybnicy

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rozwój przemysłu, w tym powstanie huty w okolicach Strzybnicy przyczyniło się do rozwoju demograficznego okolicy. Najbliższą parafią była wspólnota w Starych Tarnowicach, odległa o ok. 5 km. Tymczasem liczba ludności stale wzrastała, niezbędny więc stał się własny kościół.

Strzybnica 3.jpg

Kościół i jego wyposażenie

Katolicy z Rybnej początkowo należeli do parafii św. Mikołaja w Reptach Śląskich. Od 15 kwietnia 1415 do 1887 roku kościołem parafialnym dla wiernych Strzybnicy stał się starotarnowicki kościół pw. św. Marcina Biskupa i Wyznawcy.

Po śmierci ks. Bursiga niełatwo było znaleźć jego następcę. Z coraz większym natężeniem postępowała tzw. walka o kulturę tzw. Kulturkampf. Tymczasowo starotarnowicką parafią zarządzał proboszcz z sąsiednich Rept, ks. Antoni Sobota. W 1883 roku przybył jako duszpasterz do Starych Tarnowic, bez nominacji na proboszcza, ks. Antoni Thomas. Po czterech latach został przeniesiony na stanowisko proboszcza do Dolnej. W Starych Tarnowicach nowym proboszczem został ks. Ludwig Wandczoch. Przy braku stałego proboszcza w Starych Tarnowicach kuria wrocławska kierownictwo i dzieło budowy nowego kościoła w Strzybnicy zleciła ks. Henrykowi Marksowi. W 1884 roku ukonstytuował się Komitet Budowy Kościoła w Strzybnicy, któremu przewodniczył mistrz kowalski Andrzej Berger z Rybnej. 25 października 1885 odbyło się uroczyste poświęcenie miejsca pod budowę nowego kościoła i kamienia węgielnego. Poświęcenia dokonał ks. dziekan H. Marx. Kościół strzybnicki zaprojektował Jan Kowolik. 15 października 1887 ks. Henryk Marx poświęcił uroczyście nowo wybudowany kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Tego samego dnia ks. Marx upoważniony przez biskupa wrocławskiego ogłosił ustanowienie nowej samodzielnej parafii pod nazwą Rybna. W tym też dniu ks. Szymon Korpak otrzymał nominację na pierwszego proboszcza nowo utworzonej parafii. W Strzybnicy w 2000 roku ufundowano nowy stół ołtarzowy i ambonę z drzewa dębowego. Wtedy też usunięto balaski. Ołtarz ozdabiają postacie Ewangelistów. W kościele znajdują się jeszcze pierwsze stacje Drogi Krzyżowej, posiadają tylko nowe ramy. Stacje te zostały uroczyście poświęcone przez franciszkanina o. Władysława w dniu 10 października 1887. 19 maja 1963 odbyła się konsekracja kościoła strzybnickiego. Pierwsze dzwony dla parafii zostały poświęcone przez ks. Korpaka 10 października 1887. 23 marca 1942 zabrano parafii dzwony na cele wojenne, pozostawiono tylko sygnaturkę. W 1999 roku zostały poświęcone nowe dzwony przez bpa Jana Wieczorka. Posiadają następujące imiona: Serca Pana Jezusa, Matka Boska Fatimska oraz św. Józef. Parafia strzybnicka od samego początku posiadała cmentarz. Uroczystego poświęcenia cmentarza dokonał ks. dziekan Henryk Marx 10 października 1886. Cmentarz został otoczony murem przez proboszcza ks. Szymona Korpaka w 1906 roku. W 1930 roku cmentarz znacznie powiększył ks. Karol Pasternak. W 1893 roku postarano się o murowaną kostnicę, która stoi do dziś. Ks. Gałązka wybudował grobowiec z myślą o strzybnickich proboszczach.

Proboszczowie

Bibliografia

H. Jeziorski, Kościoły i parafie rzymskokatolickie na ziemi tarnogórskiej, Tarnowskie Góry 2006, s. 61–64; Tenże, Kościół Rybeńsko - Strzybnicki, Tarnowskie Góry 2008; [1] [31.08.2011]; [2] [31.08.2011].