Parafia św. Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skoczow1.jpg

Skoczów jako obwarowane miasteczko po raz pierwszy wspomniany jest przy oddaniu księstwa cieszyńskiego przez księcia Kazimierza w 1327 roku w lenno królowi czeskiemu. Natomiast parafia wyszczególniona jest dopiero w spisie świętopietrza z 1447 roku. Pewne jest, że okoliczne osady są starsze od samego miasta. W Międzyświeciu jeszcze w XII wieku był gród, który następnie został przeniesiony do Skoczowa. Pogórz naprowadzony jest w księdze fundacyjnej biskupstwa wrocławskiego, a w Simoradzu od dawna już był kościół. Wszystko wskazuje na to, że parafia powstała w związku z lokacją miasta na przełomie XIII i XIV wieku. W okresie reformacyjnym Skoczów kilkakrotnie zmieniał swoje oblicze wyznaniowe.

Wzmiankowany w najwcześniejszym poreformacyjnym protokole wizytacyjnym kościół parafialny pw. św. Piotra i Pawła był z wyjątkiem wieży murowany i pochodził z 1531 roku. Kościół ten spalił się wraz z plebanią i archiwaliami w 1713 roku. Po ponownym pożarze w 1756 roku zachowała się jedynie wieża i prezbiterium. Reszta została odbudowana w 1756 roku i konsekrowana 23 sierpnia 1767. Kościółek szpitalny pw. św. Krzyża został założony prawdopodobnie wraz z miastem. Pierwotnie drewniany, spalił się w 1713 roku i został masywnie odbudowany. Ze Skoczowa pochodził św. Jan Sarkander.

Proboszczowie

Bibliografia

Katalog Diecezji Katowickiej 1970, s. 189-194.