Parafia Świętego Jakuba Apostoła w Simoradzu
Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1286 roku, co znaczy, że musiała istnieć już wcześniej. W księdze fundacyjnej biskupstwa wrocławskiego z 1305 roku znajduje się potwierdzenie wiadomości o istnieniu parafii. Z protokołów wizytacyjnych z XVII wieku wiadomo, że kościół w Simoradzu był filią parafii św. Małgorzaty w Dębowcu. Do połowy XV wieku stanowił on samodzielną parafię. W czasie reformacji władali nim protestanci, a katolikom został zwrócony w 1654 roku. Zaraz potem został przyłączony do Dębowca, a w późniejszych latach był też filią parafii w Skoczowie. Po drugiej wojnie światowej, w 1966 roku utworzono lokalię, a 27 grudnia 1980 reerygowano samodzielną parafię. Do 1992 roku parafia należała do diecezji katowickiej.
Kościół jest jednym z najstarszych na Śląsku Cieszyńskim. Pierwotny kościół został wzniesiony w XIII wieku. Obecny murowany wzniesiono ok. XV wieku, w 1842 roku rozbudowano, a potem kilkakrotnie remontowano w XX wieku. Zbudowany w stylu gotyckim, z neogotycką wieżą, orientowany. Prezbiterium jest niższe od kamiennej nawy kościoła. Gotycki, kamienny portal do zakrystii pochodzi z XV wieku.
W barokowym osiemnastowiecznym ołtarzu głównym centralne miejsce zajmuje duży obraz przedstawiający św. Jakuba Apostoła, a w zwieńczeniu zdobi go mniejsze malowidło z wizerunkiem św. Jana Nepomucena. W ołtarzu także stoją późnobarokowe figury Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Barbary i św. Jana Chrzciciela. Prawy ołtarz boczny jest poświęcony Matce Bożej, natomiast w lewym znajduje się obraz z 1764 roku ze sceną Nawrócenia św. Pawła, pędzla Kacpra Ociepki. Przed obrazem umieszczono gipsową figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa. We wnętrzu kościoła zwracają uwagę: rokokowo-klasycystyczna ambona pochodząca z XVIII wieku, zdobiona płaskorzeźbą gołębicy, barokowe, osiemnastowieczne organy, malowidła ukazujące stacje Męki Pańskiej, znajdujące się na ścianach nawy głównej, pochodzące z przełomu wieków XVIII i XIX.
Pod ołtarzem w prezbiterium zachowały się kamienne płyty nagrobne z napisami w języku staromorawskim. Wokół kościoła znajduje się cmentarz parafialny z najstarszymi grobowcami z początku XX wieku.
Z wieży kościoła rozbrzmiewa dźwięk dzwonu Jakub, który został odlany na początku XV wieku. Parafii służył do 11 marca 1942 roku, kiedy to został wywieziony do Niemiec. Odnaleziony w niezwykłych okolicznościach, dzięki pasjonatom historii z Simorodza, Tadeuszowi Niewdanie i Krzysztofowi Błaszczakowi. Po wojnie dzwon trafił do parafii św. Augustyna w Hamelu, w Dolnej Saksonii, a do parafii w Simoradzu wrócił 11 listopada 2014.
W parafii powstało Bractwo Jakubowe, dzięki któremu rozwija się kult św. Jakuba Apostoła.
- Kościół znajduje się na szlaku Beskidzkiej Drogi św. Jakuba.
Bibliografia
Oprac. MC; [1] (dostęp: 24.08.2025); [2] (dostęp: 24.08.2025); [3] (dostęp: 24.08.2025)