Matusik Henryk

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Matusik Henryk SDS (1943-2014), imię zakonne Beniamin

Urodził się 29 stycznia 1943 w Łagiewnikach k. Bytomia w rodzinie Wincentego i Agnieszki. Po ukończeniu w 1957 roku miejscowej szkoły podstawowej poważnie myślał o powołaniu kapłańskim. Plany kontynuacji nauki w Niższym Seminarium Duchownym, z powodu trudnej sytuacji finansowej rodziny, musiał odłożyć na później. Chcąc pomóc rodzicom, rozpoczął naukę w Zasadniczej Szkole Zawodowej nr 3 w Łagiewnikach, kształcąc się w zawodzie ślusarza. Kontynuował też naukę w liceum ogólnokształcącego dla pracujących w Bytomiu. W 1960 roku złożył podanie o przyjęcie do nowicjatu Salwatorianów. Nowicjat w Bagnie rozpoczął 14 sierpnia 1960. Pierwszą profesję zakonną złożył 15 sierpnia 1961 w Bagnie i przyjął imię zakonne Beniamin. W latach 1961-1969 studiował filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie. Wieczyste śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1964 w Bagnie. 22 czerwca 1968 we Wrocławiu przyjął święcenia diakonatu z rąk bp. Pawła Latuska, a święcenia kapłańskie 14 czerwca 1969 w Mikołowie z rąk bp. Herberta Bednorza. Pierwszą jego placówką duszpasterską była parafia NMP Matki Zbawiciela w Mikołowie, gdzie w latach 1969-1972 pełnił funkcję wikariusza. W pierwszym roku posługi uczęszczał również na wykłady w Studium Liturgicznym przy Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie w ramach roku duszpasterskiego. W 1972 roku został mianowany referentem ds. budzenia powołań. W związku z posługą w tym apostolacie zamieszkiwał we wspólnocie w Krakowie, przy ul. Łobzowskiej oraz w Bagnie. W latach 1974-1978 pełnił funkcję wikariusza parafii NSPJ w Obornikach Śląskich. W latach 1975-1978 pozostawał także na urzędzie wicesuperiora. Kolejną jego placówką duszpasterską była parafia Św. Jadwigi w Dobroszycach, gdzie posługiwał jako wikariusz (1978-1979). W 1979 roku został skierowany do parafii w Bystrej Śląskiej, gdzie pełnił urząd rektora kościoła (1979-1981), a następnie proboszcza (1981-1984). Od kwietnia do sierpnia 1984 roku pełnił posługę duszpasterską w Bielsku-Białej. 20 sierpnia 1984 został przeniesiony do parafii NSPJ w Krzyżu Wielkopolskim, gdzie był wikariuszem (1984-1988). Kolejną placówką była parafia NMP Królowej Polski w Ponicach (1988-1994). Od 30 czerwca 1994 został on zwolniony z posługi wikariusza w Ponicach i rozpoczął posługę w apostolacie misji i rekolekcji parafialnych. Miejscem jego zamieszkania była wspólnota w Więciórce, gdzie w latach 1994-2003, pomagał także w duszpasterstwie w miejscowym kościele. W tejże wspólnocie, w latach 1995-1996, pełnił także funkcję konsultora. W następnych latach, mimo zmiany miejsca zamieszkania – Zakopane-Antałówka (w latach 2003-2004) oraz Międzywodzie (w latach 2004-2007), nadal kontynuował głoszenie Słowa Bożego jako rekolekcjonista i misjonarz ludowy. 16 sierpnia 2007 został przeniesiony do Domu Prowincjalnego Sióstr Salwatorianek w Goczałkowicach-Zdroju, gdzie podjął obowiązki kapelana domu i kaplicy sióstr. W lutym 2008 roku został przeniesiony do wspólnoty w Krzyżu Wielkopolskim. Zmarł 17 października 2014. Został pochowany na cmentarzu w Krzyżu Wielkopolskim.

Bibliografia

[1] (dostęp: 9.08.2016).