Marcinek Franciszek

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcinek Franciszek (1802-1877), proboszcz w Benkowicach

Urodził się 23 marca 1802 roku w Koberwicach (niem. Köberwitz, pow. raciborski). Uczęszczał do szkoły elementarnej w Lubomi, następnie został ekonomem w dobrach księcia Lischnowskiego. Opuścił dwór książęcy i podjął naukę w gimnazjum w Gliwicach. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego w myślą o kapłaństwie. 23 kwietnia 1832 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Po święceniach krótko był kapelanem w Sadowie, następnie przez sześć lat proboszczem w Markowicach, by osiąść na stałe, aż do śmierci, jako proboszcz w Benkowicach (niem. Benkowitz, obecnie Bieńkowice). Był szanowanym proboszczem, zaangażowanym w sprawy kulturalno - oświatowe swej parafii i regionu. Złożył dużą ofiarę ( 6 tys. marek) mając na uwadze utworzenie gimnazjum katolickiego w Raciborzu. Miał duże zasługi w utrzymaniu katolickiej gazety "Ratibor Leobschützer Zeitung“. Publikował dużo, między innymi na temat historii dziesięciny na Górnym Śląsku. W 1854 roku współuczestniczył w tworzeniu Stowarzyszenia Bożego Grobu ( filia kolońskiego Towarzystwa Bożego Grobu). W 1854 roku (inne źródła – w 1856) odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Napisał wspomnienia z pielgrzymki, publikowane na łamach czasopisma „Towarzystwo Bożego Grobu”. Dziekan dekanatu raciborskiego, odznaczony orderem Bożego Grobu. Utrzymywał jednego żołnierza w Państwie Kościelnym.

Bibliografia

Katolik, R. 1877.