Kościół pw. św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach

O kościół ten starano się już w czasach przedwojennych. Wybuch II wojny światowej temu przeszkodził, ale po wojnie ks. Karol Franek, proboszcz parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Dziedzicach, pojął się tego wyzwania. Zakupił grunt, który sąsiadował z obecnym terenem kościoła, lecz w ówczesnych komunistycznych realiach nie zezwolono na sporządzenie dokumentu notarialnego. W 1959 roku nowy proboszcz w Dziedzicach, ks. Eryk Kurek, kontynuował starania o pozwolenie na budowę kościoła na kopalni, bo tak o nim mówiono. Ks. Kurek miał wielkie poparcie biskupa katowickiego Herberta Bednorza. W miejscu przewidzianej budowy, w pomieszczeniach po dawnym gospodarstwie ks. Kurek utworzył salkę katechetyczną. Władze partyjne nalegały, aby ten obiekt zburzyć, a uczynili to górnicy-więźniowie i pod osłoną uzbrojonych milicjantów, zrównali wszystko z ziemią. Oburzyło to ludzi, ale nie ostudziło zapału do dalszych interwencji i starań ks. Kurka. Wreszcie dyrekcja KWK Silesia zezwoliła na adaptację jednego z mieszkań w bloku przy ulicy Braci Sofków do celów dydaktycznych i tam odbywały się lekcje religii. W październiku 1980 roku przed pomnikiem ku czci poległych górników, w pobliżu bramy kopalni, bp Czesław Domin sprawował nabożeństwo. 30 grudnia 1980 bp H. Bednorz wyraził zgodę na budowę nowego kościoła. Po wielu staraniach i naciskach na władze wojewódzkie 12 sierpnia 1982 Naczelnik Miasta i Gminy w Czechowicach-Dziedzicach wydał decyzję akceptującą lokalizację. Budowniczym kościoła był ks. Seweryn Łakomy. Lokalizacja, którą wyznaczono była najgorszym terenem w okolicy: zagłębienia, rzeczka przepływająca przez środek placu. Kościół zaprojektował inż. Antoni Czernow z Tychów, a konstruktorem był inż. Joachim Krupa. W zamyśle autora, kształt bryły kościoła miał nawiązywać do pożarów na kopalni, wyrażając płomienie ognia. W planach bpa Bednorza nowy kościół w Czechowicach-Dziedzicach, w pobliżu kopalni, miał być centralnym miejscem kultu św. Barbary dla Górnego Śląska. Projekt kościoła i obiektów wokół był temu podporządkowany. Życzeniem bpa Bednorza było podniesienie kościoła o jedną kondygnację, aby na powstałym tarasie sprawować uroczyste Msze św. pod gołym niebem dla górników z całego Śląska. Budowa kościoła, probostwa, domu dla sióstr zakonnych ze względu na trudny teren była kosztowna i pracochłonna. Bp Bednorz, nie tylko często odwiedzał miejsce budowy, ale wspierał ją finansowo.

Kościół został poświęcony 4 lipca 1992 przez ordynariusza bielsko-żywieckiego, bpa Tadeusza Rakoczego w asyście Metropolity śląskiego abpa Damiana Zimonia. Kościół był w stanie surowym, ale można już było sprawować w nim Msze św. Księgi parafialne prowadzone są od grudnia 1982 roku.

Parafia św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach do 1992 roku należała do diecezji katowickiej.

Bibliografia

Historia parafii św. Barbary w Czechowicach-Dziedzicach