Gambiec Henryk

Gambiec Henryk, architekt

Był architektem i budowniczym działającym na Śląsku w okresie międzywojennym, właścicielem firmy architektoniczno-budowlanej. Współzałożyciel w 1921 roku Związku Polskich Pracodawców na obwód Górnego Śląska polskiego i Zagłębia Dąbrowskiego. W latach 1924-1925 był członkiem Zarządu Samodzielnych Polskich Budowniczych na Śląsku. Po II wojnie światowej był budowniczym w Urzędzie Miejskiego Nadzoru Budowlanego w Katowicach. Wśród jego realizacji i projektów budowli są obiekty sakralne: kościół franciszkanów pw. św. Józefa Robotnika w Rybniku (1936-1937), kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Chorzowie Batorym (1937-1939), kościół pw. Matki Bożej Bolesnej w Brzęczkowicach (1945-1949), kościół pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Książenicach (1947-1952, z Karolem Tchórzewskim), kościół pw. Matki Bożej Pośredniczki Wszelkich Łask w Urbanowicach (1950-1951, projekt zmodyfikowany przez Antoniego Skoczylasa), kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Miotku, kościół pw. św. Cyryla i Metodego w Knurowie.

"Górnoślązak" w 1911 roku pisał o nim — W Bytomiu przy ulicy Gustawa-Freitaga  osiedlił się jako mistrz murarski rodak nasz pan Henryk Gambietz. Czytelnikom naszym, którzy mają zamiar budować, lub chcący mieć wykonane rysunki, plany, obrachunki i kosztorysy, polecamy gorąco p. G., gdyż zasługuje ze wszech miar na poparcie. Pan Gambietz buduje obecnie wielki zakład dla „Katolika”, a pracujący jeszcze jako architekt wykonał budowlę kościoła św. Jacka w Rozbarku.

Bibliografia

A. Borowik, Słownik Architektów, Inżynierów i Budowniczych związanych z Katowicami w okresie międzywojennym, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2012, s. 44; "Górnoślązak" 1911 nr 7.