Edler Ludwik Ryszard

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edler Ludwik Ryszard (1829-1898), proboszcz w Bujakowie

Urodził się 7 czerwca 1829 w Bytomiu w rodzinie Ludwika i Katarzyny z d. Ziobro. Uczęszczał do katolickiego gimnazjum w Gliwicach, uzyskując 4 sierpnia 1850 świadectwo dojrzałości. W tym samym roku zapisał się na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 1 lipca 1854. Od 1856 roku pracował jako duszpasterz w Bytomiu. Przez pewien czas administrował parafią w Połomi k. Gliwic, a w 1864 roku został powiatowym inspektorem szkolnym. Od 1862 roku pełnił obowiązki wicedziekana (actuarius circuli) w archiprezbiteracie Dębieńsko Wielkie (pow. raciborski). Równocześnie był proboszczem w Bujakowie (1858–1890). Tutaj pozyskał teren na cmentarz pozakościelny (1865), rozbudował kościół o kaplicę od strony północnej (1875), zakupił organy (1876).

Należał do bardzo czynnych działaczy centrowych. Znał język polski, ale zaledwie tolerował go w życiu publicznym. Niechętny polskości, przeciwny był zachowaniu języka polskiego na Śląsku. W 1881 roku został wybrany na posła do parlamentu niemieckiego w okręgu Katowice-Zabrze, w dużej mierze dzięki poparciu „Katolika". Na zjeździe katolickim w Gliwicach w 1885 roku wystąpił przeciw „Katolikowi", zarzucając mu stanowisko antycentrowe. Swoich opinii w sprawach polskich nie zmienił. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Czerwonego Orła IV klasy. W ostatnich latach życia przebywał w Dębieńsku Wielkim jako emeryt. Zmarł 7 sierpnia 1898.

Bibliografia

M. Pater, Edler Ludwik Ryszard (hasło), [w:] Słownik biograficzny katolickiego duchowieństwa śląskiego XIX i XX wieku, red. M. Pater, Katowice 1996, s. 96; M. Pater, Centrum a ruch polski na Górnym Śląsku (1879-1893), Katowice 1971.