Brewe

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jest to urzędowe pismo papieskie o prostej , mniej uroczystej formie niż bulla, zawierające dekrety, zarządzenia, nadania praw honorowych, przywilejów, odpustów, dyspens dla pojedynczych osób lub kościołów. Ogłasza się je w Acta Apostolice Sedis. Brewe upowszechniły się po soborze w Konstancji, zwłaszcza za pontyfikatu Eugeniusza IV (1431-1447). Sporządzane były w języku łacińskim, na pergaminie, od czasów Mikołaja V (1447-1455) pieczętowane są pierścieniem rybaka odciskanym początkowo w czerwonym lub zielonym laku, od 1878 roku używa się tuszu w tych kolorach.

Brewe zaczyna się od tytułu, którego pierwszym elementem jest imię Papieża wraz z liczbą porządkową. Po imieniu papieża następuje uroczysty zwrot Ad perpetuam rei memoriam (na wieczną rzeczy pamiątkę) lub bardziej osobistych Venerabilis Frater ( czcigodny brat). Dalej zaczyna się już właściwy tekst. Kończą się zaś słowami datum Romae, apud sanctum Petrum, sub Anulo Piscatoris. W formie brewe wydawane są na ogół pisma apostolskie.

W zależności od ważności pisma sygnuje je papież lub kardynał - sekretarz stanu, względnie kanclerz rzymskiego Kościoła. Od 1967 roku sporządzaniem i wysyłaniem brewe w mniej istotnych sprawach zajmuje się specjalny urząd przy Papieskim Sekretariacie Stanu, zaś w przypadku spraw większej rangi zajmuje się tym na zlecenie papieża (od 1973 roku) Kancelaria Listów Apostolskich przy Sekretariacie Stanu.

Bibliografia

H. Rybczyński, Brewe (hasło), [w:] Encyklopedia katolicka, T. 2, pod red. F. Gryglewicza, Lublin 1978, s. 1064.