Brandys Tomasz

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brandys Tomasz OFM (1866-1954), imię zakonne Maksymilian, prowincjał

Urodził się 31 grudnia 1866 w Pawłowicach w rodzinie Józefa i Ewy z d. Szworc. Młodszy brat o. Leona Brandysa. Jako dziecko był ciężko chory. Ojciec zawiózł go wtedy do Pszowa, by przed obrazem Matki Boskiej wyprosić potrzebne zdrowie. Ojciec złożył Bogu jakieś przyrzeczenie odnośnie przyszłości syna. W 1879 roku wraz z ojcem opuścił Pawłowice i udał się do Holandii. 18 stycznia 1885 w Harreveld przywdział habit zakonny franciszkanów i otrzymał nowe imię: Maksymilian. 25 marca 1886 w Paterson k. Nowego Jorku w Ameryce Północnej złożył śluby zakonne. Rok później powrócił do Fuldy w Niemczech, do klasztoru Frauenberg. 25 sierpnia 1889 przyjął święcenia kapłańskie. W 1892 roku został wybrany mistrzem nowicjatu (był nim tutaj trzy razy) i gwardianem tego klasztoru. Od 1909 roku przebywał w klasztorze Ottbergen koło Hildesheim. W 1928 roku przybył do Rzymu, do Collegio Internazionale di S. Antonio przy Via Merulana. Został wybrany generalnym definitorem swojego zakonu i konsultorem Kongregacji Obrzędów. Wydał nowy brewiarz franciszkański. Miał wielkie nabożeństwo do Matki Bożej, którą prosił o śmierć w Roku Maryjnym. Zmarł w 1954 roku w godzinach rannych w święto Wniebowzięcia Matki Bożej.

Bibliografia

E. Wyglenda, Brandys Tomasz, [w:] Słownik biograficzny Ziemi pszczyńskiej, red. A. Lysko, Pszczyna 1995, s. 42-43; S. Pisarek, 700-lecie parafii (1293-1993) i 400-lecie kościoła pw. św. Jana Chrzciciela (1596-1996) w Pawłowicach, Pawłowice 1996.