Boromeuszki - Dąbrówka Wielka

W roku 1897 Marta Kasch, córka Marii i wnuczka Jana Wańka, naczelnika gminy, wstąpiła do klasztoru sióstr boromeuszek. Jej matka, za zgodą dzieci, przekazała wówczas rodzinny dom w Dąbrówce Wielkiej na własność zgromadzenia w Trzebnicy – jako posag dla córki. Do Dąbrówki siostry przybyły 5 września 1900, a pierwszą przełożoną placówki została s. M. Nikodema. Prowadziły ochronkę i szkółkę, a przede wszystkim opiekowały się chorymi i umierającymi. Wkrótce, ze względu na zły stan techniczny domu, zarząd prowincjonalny w Trzebnicy zdecydował o jego zburzeniu i budowie nowego. Do Dąbrówki przysłano też nową przełożoną – s. M. Alojzję. Plany przygotował wrocławski architekt Schneider. W roku 1904 budowę ukończono, a na frontowej ścianie zawisł napis St. Josephs Stift. Budynek mieścił kaplicę, ochronkę, szkółkę robótek ręcznych i ambulatorium. Poświęcenia dokonał ks. Widera, a na pamiątkę wydarzenia wmurowano tablicę. W 125 rocznicę założenia, siostry sprzedały dom i zamknęły klasztor 25 lipca 2025.

Bibliografia

[1] [dostęp 27.06.2026]