Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

Jego korzenie sięgają IV wieku. Upamiętnia odnalezienie Krzyża przez św. Helenę i jego podwyższenie przez cesarza Herakliusza. Po jego odnalezieniu, na górze Golgota w Jerozolimie zbudowano dwie bazyliki: Męczenników (Martyrium), nazywaną także Bazyliką Krzyża, i Zmartwychwstania (Anastasis). Obie bazyliki zostały poświęcone i przekazane lokalnemu biskupowi 13 września 335. Na widok publiczny relikwię udostępniono 14 września i wtedy ustanowiono Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. W 614 roku krzyż wykradli Persowie. Został odzyskany przez cesarza Herakliusza w 628 roku. Według podań, Herakliusz osobiście chciał wnieść krzyż na swych barkach na Golgotę, lecz udźwignął go dopiero wtedy, gdy pozbył się swych bogatych szat. Za jego czasów relikwię podzielono na drobne fragmenty i rozdano okolicznym kościołom.

W Kościele katolickim 14 września w kalendarzu liturgicznym ma głębokie znaczenie teologiczne i duchowe. Sprzyja refleksji nad własnym życiem duchowym i dążeniu do zbawienia. W Liturgii w tym dniu czytane są fragmenty Pisma Świętego dotyczące męki Jezusa i znaczenia krzyża w historii zbawienia.

Relikwie Drzewa Krzyża Świętego znajdują się w klasztorze Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej na Świętym Krzyżu w Górach Świętokrzyskich, przechowywane w kuloodpornym tabernakulum.

W archidiecezji katowickiej wiele kościołów ma wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego.

Bibliografia

Oprac. MC; Na podstawie Encyklopedii Kościelnej, t. XI, Warszawa 1878